Suseł

Susły żyją w koloniach i kopią rozgałęzione nory pod ziemią. Często można je zobaczyć, jak stoją słupka na tylnych łapkach i rozglądają się za drapieżnikami. Gdy któryś dostrzeże zagrożenie, ostrzega całą kolonię głośnym gwizdem.

Na zimę suseł zapada w bardzo głęboki sen. Jego serce bije wtedy wolniutko, a ciało niemal stygnie — dlatego tak trudno go obudzić. W tym śnie spędza nawet pół roku.

Suseł ma krępe, wydłużone ciało, krótkie nogi i niewielkie, przylegające do głowy uszy — sylwetkę zoptymalizowaną do szybkiego wciskania się w podziemny korytarz. Futro jest zwykle szarobrunatne, u niektórych gatunków z drobnymi, jasnymi cętkami na grzbiecie.

Policzki, choć nie mają tak rozbudowanych toreb jak u chomika, potrafią pomieścić spory zapas nasion na czas krótkiego przenoszenia do spiżarni. Ogon jest krótszy niż u wiewiórki i mniej puszysty, bo suseł nie żyje na drzewach i nie potrzebuje go do balansowania w skokach.

Świstak jest wyraźnie większy od susła i żyje wyżej w górach, na halach, podczas gdy suseł preferuje niżej położone stepy i suche murawy. Oba zwierzęta gwiżdżą ostrzegawczo, ale głos świstaka jest głośniejszy i bardziej przenikliwy.

Chomik ma podobną wielkość co niektóre gatunki susła, ale jest samotnikiem, podczas gdy suseł żyje w licznych, gadatliwych koloniach, w których zwierzęta stale komunikują się gwizdami i pomrukami.

Polskie powiedzenie spać jak suseł odnosi się właśnie do hibernacji tego zwierzęcia, podczas której temperatura ciała spada niemal do temperatury otoczenia, a tętno zwalnia z kilkuset do zaledwie kilku uderzeń na minutę — stan bliższy odrętwieniu niż zwykłemu snu.

Susły są w Polsce jednym z najbardziej zagrożonych ssaków — przetrwały tylko w kilku izolowanych koloniach na południowym wschodzie kraju, głównie dzięki wieloletnim programom reintrodukcji na starannie zarządzanych murawach.

Kolonie susłów pełnią ważną rolę w ekosystemie stepowym: ich nory wykorzystują inne zwierzęta, w tym tchórz stepowy, a wykopana ziemia i skubanie trawy utrzymują otwarty charakter murawy, sprzyjający wielu rzadkim roślinom i owadom.