Sójka błękitna to efektowny, niebieski ptak z czubkiem na głowie, żyjący w lasach i parkach Ameryki Północnej. Należy do krukowatych, więc jest bardzo inteligentna.

Głośno się porozumiewa i potrafi naśladować głosy innych ptaków, nawet krzyk jastrzębia. Podobnie jak nasza sojka, chowa żołędzie na zimę i pomaga w ten sposób sadzić drzewa.

Sójka błękitna ma na głowie ruchomy czub z piór, który unosi lub kładzie w zależności od chwilowego nastroju — wyraźnie wyprostowany czub zwykle oznacza podekscytowanie lub agresję, a przylegający płasko do głowy — względny spokój i brak zagrożenia.

Przez pierś i szyję biegnie czarna obroża przypominająca naszyjnik, a białe partie twarzy i spodu ciała wyraźnie kontrastują z czarnym prążkowaniem widocznym na niebieskich skrzydłach oraz długim, szerokim ogonie ptaka.

Sójka europejska ma znacznie bardziej stonowane, brązowoszare upierzenie z niebieskimi plamkami tylko na skrzydłach, zupełnie inne od niemal całego, jaskrawoniebieskiego ciała sójki błękitnej z odległej Ameryki Północnej.

Sójka syberyjska ma miękkie, szarobrązowe pióra bez wyraźnego czubu na głowie, zupełnie inne od jaskrawoniebieskiego upierzenia i charakterystycznego, wyprostowanego czubu sójki błękitnej z Ameryki Północnej.

Sójka błękitna potrafi naśladować krzyk jastrzębia tak wiernie, że inne, mniejsze ptaki natychmiast płoszą się i uciekają od karmnika, co niektórzy badacze podejrzewają o celowe, przemyślane wykorzystywanie przez sójki do zdobycia pokarmu bez zbędnej konkurencji ze strony innych gatunków.

Naukowcy badający rozprzestrzenianie się dębów po ostatniej epoce lodowcowej wskazują sójkę błękitną jako jednego z gatunków, który przenosząc i starannie zakopując żołędzie na spore odległości, mógł znacząco pomóc lasom dębowym szybko odbudować swój dawny zasięg po ustąpieniu lodowca.

Sójka błękitna jest na tyle rozpoznawalnym i lubianym ptakiem w całej Ameryce Północnej, że stała się oficjalną maskotką kanadyjskiej drużyny baseballowej Toronto Blue Jays, dobrze znanej kibicom na całym kontynencie.