Rajskie ptaki to grupa niezwykle barwnych ptaków z lasów Nowej Gwinei i okolic. Samce zachwycają wymyślnymi, kolorowymi piórami, jakich nie ma żaden inny ptak.

Aby zdobyć sympatię samiczki, samiec urządza prawdziwy pokaz — stroszy pióra i wykonuje popisowy taniec. Każdy gatunek ma własny, niepowtarzalny układ ruchów.

Samce rajskich ptaków mają niezwykle wydłużone, ozdobne pióra na skrzydłach, ogonie lub głowie, często w jaskrawych barwach mieniących się metalicznie w zależności od kąta padania światła. U niektórych gatunków pióra te tworzą fantazyjne kształty przypominające wstążki, tarcze lub druty.

Samice rajskich ptaków są zwykle skromnie ubarwione, w odcieniach brązu i szarości, co dobrze maskuje je podczas samotnego wysiadywania jaj i wychowywania piskląt bez pomocy samca. Taki kontrast między płciami jest u tej grupy ptaków wyjątkowo silny.

Paw ma znacznie dłuższy, jednolity tren z oczkowatym wzorem i pochodzi z odległych Indii, zupełnie inny od różnorodnych, często krótszych ozdobnych piór wielu gatunków rajskiego ptaka z Nowej Gwinei.

Koliber jest znacznie mniejszy i żywi się nektarem kwiatów, a nie owocami, zupełnie inaczej niż znacznie większy, owocożerny rajski ptak ukryty w koronach tropikalnego lasu deszczowego.

Pierwsze skóry rajskich ptaków, które trafiły do Europy w szesnastym wieku, były pozbawione nóg przez miejscowych handlarzy, co dało początek błędnemu przekonaniu, że ptaki te unoszą się w powietrzu bez przerwy i nigdy nie siadają na ziemi.

Brytyjski przyrodnik Alfred Russel Wallace, współtwórca teorii ewolucji, spędził wiele długich miesięcy na Nowej Gwinei, dokumentując zachowania i wygląd rajskich ptaków, co znacząco przyczyniło się do naukowego poznania tej niezwykłej, kolorowej grupy gatunków tropikalnych.

Na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku ozdobne pióra rajskich ptaków były bardzo modnym dodatkiem do damskich kapeluszy w Europie, co doprowadziło do masowych odłowów i poważnie zagroziło przetrwaniu wielu gatunków. Dopiero wprowadzenie surowych, międzynarodowych przepisów ochronnych powstrzymało ten niebezpieczny, mocno niszczący proceder.