Pomurnik to niezwykły górski ptak, który potrafi wspinać się po stromych, pionowych ścianach skalnych. Trzepocząc skrzydłami, przemyka po skale niczym wielki motyl.

Jego skrzydła kryją jaskrawoczerwone plamy, które błyskają przy każdym ruchu. Cienkim, zakrzywionym dziobem wydłubuje owady i pajęczaki ukryte w szczelinach skał.

Pomurnik ma popielatoszare upierzenie ciała, a jego szerokie, zaokrąglone skrzydła kryją jaskrawoczerwone pokrywy widoczne dopiero podczas lotu lub charakterystycznego, motylkowego trzepotania na stromej, skalnej ścianie.

Dziób pomurnika jest długi, cienki i wyraźnie zakrzywiony w dół, doskonale przystosowany do wyciągania owadów i pajęczaków ukrytych głęboko w wąskich, ciasnych szczelinach twardej skały.

Kowalik również wspina się po pionowych powierzchniach, ale ma krótszy, prosty dziób i żyje na pniach drzew niżej w lesie, zupełnie inaczej niż długi, zakrzywiony dziób pomurnika żyjącego wysoko na skałach.

Płomykówka ma nocny tryb życia i miękkie, ciche pióra oraz poluje w locie nad otwartymi łąkami, zupełnie inne od dziennej aktywności i sztywniejszych piór pomurnika wspinającego się po skalnych ścianach.

Ze względu na swój niezwykły wygląd oraz trudno dostępne, wysokogórskie środowisko pomurnik należy do gatunków szczególnie pożądanych przez obserwatorów ptaków, a jego odnalezienie bywa traktowane jako duże, wymarzone osiągnięcie w całym hobby birdwatchingu na świecie. Doświadczeni obserwatorzy potrafią spędzić na jego poszukiwaniach całe dni.

Latem pomurniki żyją wysoko w górach, często powyżej granicy lasu, natomiast zimą część populacji przenosi się niżej, czasem nawet na mury starych budowli i skalne wychodnie w niższych dolinach, szukając tam owadów. Niektóre osobniki potrafią przy tym pokonywać znaczne różnice wysokości w ciągu zaledwie kilku dni.

Ze względu na wyjątkową budowę i zachowanie naukowcy przez długi czas mieli trudności z jednoznacznym ustaleniem najbliższego pokrewieństwa pomurnika z innymi ptakami, dlatego bywa on dziś zaliczany do osobnej, niewielkiej grupy w obrębie ptaków wróblowatych. Dopiero nowoczesne badania genetyczne pozwoliły choć trochę wyjaśnić tę dawną, trudną zagadkę.