Paw to okazały ptak z Indii, znany na całym świecie dzięki barwnemu ogonowi samca. Gdy paw chce zrobić wrażenie, rozkłada pióra w ogromny, połyskliwy wachlarz pokryty wzorami jak oczy.

Taki pokaz służy zdobyciu sympatii pawic. Na co dzień pawie chodzą po ziemi, wygrzebując nasiona i owady, a na noc wlatują na drzewa, żeby bezpiecznie odpocząć.

Samiec pawia ma intensywnie niebieską szyję i pierś, połyskującą metalicznie w silnym słońcu, oraz niewielki czub z piór na głowie, dobrze widoczny nawet z dość dużej odległości. Jego nogi są stosunkowo długie i silne, dobrze przystosowane do szybkiego biegania po ziemi.

Pawica jest znacznie skromniej ubarwiona, w odcieniach szarości i brązu, bez wydłużonych piór pokrywowych, dzięki czemu podczas wysiadywania jaj jest znacznie trudniejsza do zauważenia przez czujne drapieżniki.

Indor ma ciemne, metalicznie połyskujące upierzenie i mięsisty wyrostek nad dziobem, zupełnie inne od barwnych, wydłużonych piór pokrywowych okazałego, dorosłego samca pawia w pełnym rozkwicie.

Bażant ma znacznie krótszy ogon i mniej intensywne barwy szyi, zupełnie inne od charakterystycznego, długiego trenu i jaskrawoniebieskiej szyi dorosłego, dojrzałego samca pawia w pełnej krasie.

Paw jest narodowym ptakiem Indii i od tysięcy lat zajmuje ważne miejsce w tamtejszej kulturze oraz religii, gdzie bywa kojarzony z pięknem, dumą i licznymi bóstwami hinduskimi przedstawianymi czasem w jego bliskim towarzystwie.

Wspaniały tren samca pawia opada i odrasta co roku na nowo — ptak gubi swoje długie pióra po zakończeniu sezonu godowego, a kolejny, świeży zestaw wyrasta stopniowo przed następnym, kolejnym sezonem godów.

W starożytnej Grecji i Rzymie pawie sprowadzano jako niezwykłą, egzotyczną ozdobę ogrodów zamożnych mieszkańców, a ich pióra ceniono jako luksusowy, kosztowny dodatek do strojów i dekoracji wnętrz. Bogaci obywatele chętnie chwalili się posiadaniem tych rzadkich, pięknych ptaków przed swoimi gośćmi. Mięso pawia bywało też podawane jako wykwintny, ozdobny element bardzo wystawnych, rzymskich uczt biesiadnych.