Kolibry to maleńkie, barwne ptaki obu Ameryk, słynące z niezwykłego lotu. Skrzydłami machają tak szybko, że wydają bzyczący dźwięk, i jako jedne z nielicznych ptaków potrafią zawisnąć w miejscu.

Żywią się głównie słodkim nektarem kwiatów, który zlizują długim języczkiem. Aby wystarczyło im energii do tak szybkiego lotu, muszą jeść bardzo często, odwiedzając setki kwiatów dziennie.

Koliber ma drobne, opływowe ciało pokryte często metalicznie połyskującymi piórami w odcieniach zieleni, czerwieni lub błękitu, oraz bardzo długi, cienki dziób dopasowany do kształtu odwiedzanych kwiatów. Kolory piór zmieniają odcień w zależności od kąta padania jasnego światła słonecznego.

Skrzydła kolibra są wąskie i sztywne, poruszające się niemal wyłącznie w stawie barkowym, co pozwala im wykonywać charakterystyczny, ósemkowy ruch umożliwiający dokładne zawiśnięcie w powietrzu. Nogi kolibra są bardzo krótkie i słabe, przystosowane wyłącznie do chwilowego przysiadania na cienkiej gałązce.

Jerzyk ma znacznie większe, sierpowate skrzydła i nie potrafi zawisnąć w powietrzu, zupełnie inaczej niż drobny koliber unoszący się nieruchomo nad pojedynczym, otwartym kwiatem odległej łąki.

Pszczołojad afrykański żywi się owadami chwytanymi zwinnie w locie, a nie nektarem, zupełnie inaczej niż niewielki koliber pijący słodki nektar swoim długim, cienkim dziobem kwiatów.

Aby przetrwać chłodną noc bez dostępu do pożywienia, koliber potrafi wpaść w stan podobny do odrętwienia, zwany torporem, podczas którego jego tętno i temperatura ciała gwałtownie spadają, oszczędzając cenną energię do samego rana.

Niektóre gatunki kolibrów, na przykład koliber rubinowy, potrafią nielądując przelecieć nawet kilkaset kilometrów nad otwartymi wodami Zatoki Meksykańskiej podczas dorocznej, bardzo wyczerpującej migracji między Ameryką Północną a Środkową.

W kulturze dawnych Azteków koliber był symbolem odwagi i uosobieniem dusz poległych wojowników, a ich barwne pióra wykorzystywano do zdobienia cennych, ceremonialnych strojów najważniejszych osób w państwie. Bóstwo wojny Huitzilopochtli bywało wręcz przedstawiane właśnie pod postacią tego drobnego, waleczniejszego ptaka. Sama nazwa tego groźnego bóstwa oznacza dosłownie „kolibra z lewej, południowej strony”.