Kiwi

Kiwi to niezwykły, nielotny ptak z Nowej Zelandii, wielkości kury. Ma miękkie pióra przypominające włosy i tak małe skrzydła, że w ogóle ich nie widać.

Poluje nocą, wyczuwając węchem dżdżownice i owady pod ziemią — pomagają mu w tym nozdrza umieszczone na samym końcu długiego dzioba. Samica składa wyjątkowo duże jajo jak na tak niewielkiego ptaka.

Kiwi ma okrągłe, krępe ciało pokryte miękkimi, włosowatymi piórami w odcieniach brązu, bez wyraźnie widocznego ogona, a jego długi, cienki dziób jest lekko wygięty i wyjątkowo wrażliwy na najlżejszy, delikatny dotyk.

Oczy kiwi są bardzo małe w stosunku do ciała, ponieważ ptak ten poluje głównie nocą i polega przede wszystkim na doskonale rozwiniętym węchu, rzadko spotykanym w takiej postaci u innych ptaków świata. Nozdrza umieszczone na samym końcu dzioba pozwalają mu wyczuć zdobycz jeszcze przed jej dotknięciem.

Struś jest ogromny i ma długie nogi oraz szyję, zupełnie inny od niewielkiego, krępego ciała i krótkich nóg kiwi ukrywającego się w gęstym poszyciu wilgotnego lasu.

Kazuar ma na głowie twardy, kostny hełm i lśniąco czarne pióra oraz żyje w gęstym, dalekim lesie tropikalnym, zupełnie inaczej niż miękkie, włosowate, brązowe pióra niewielkiego, nocnego kiwi.

Kiwi jest najbardziej rozpoznawalnym symbolem narodowym Nowej Zelandii, a mieszkańców tego kraju na całym świecie potocznie nazywa się właśnie „Kiwi” — imię niewielkiego ptaka stało się nieodłączną częścią narodowej tożsamości.

Po sprowadzeniu przez ludzi drapieżnych ssaków, takich jak łasice, koty i szczury, nieprzystosowany do obrony przed nimi kiwi stał się gatunkiem silnie zagrożonym, dlatego Nowa Zelandia prowadzi dziś rozległe, kosztowne programy ochrony i odtwarzania jego dawnej populacji na chronionych, wolnych od drapieżników wyspach.

Kiwi ma niższą temperaturę ciała niż większość innych ptaków oraz wyjątkowo wolny metabolizm, przez co żyje znacznie dłużej niż inne ptaki podobnej wielkości, spędzając dzień ukryty w norze lub gęstej, wilgotnej roślinności lasu. Niektóre osobniki dożywają nawet kilkudziesięciu długich lat, co jest prawdziwą rzadkością wśród tak niewielkich, drobnych ptaków.