Gołąb pocztowy

Gołębie pocztowe mieszkają w gołębnikach. Hodowcy wywożą je daleko i wypuszczają, a ptaki jak najszybciej wracają do domu. Tak odbywają się wyścigi gołębi, w których liczy się każda sekunda.

Gołąb odnajduje drogę dzięki położeniu słońca, polu magnetycznemu Ziemi i zapamiętanym znakom w terenie, np. rzekom i drogom.

Gołąb pocztowy jest muskularny, ma szeroką pierś i mocne skrzydła. Dziób jest krótki, z jasną naroślą u nasady.

Najczęściej jest szaroniebieski z dwiema ciemnymi pręgami na skrzydłach i opalizującą szyją, ale bywa też rdzawy, czarny albo biały. Na nodze nosi obrączkę.

Gołąb miejski to ten sam gatunek, ale zdziczały — żyje w miastach i nie ma obrączki.

Grzywacz jest większy, ma białe plamy na szyi i skrzydłach i żyje dziko.

W Polsce jest bardzo wielu hodowców gołębi pocztowych, którzy zrzeszają się w związkach i organizują wyścigi.

Zanim wynaleziono telegraf i radio, gołębie przenosiły wiadomości dla wojska, gazet i kupców.