Orzeł iberyjski to rzadki ptak drapieżny, który żyje wyłącznie na Półwyspie Iberyjskim — w Hiszpanii i Portugalii. Dorosłe ptaki mają jasne pióra na ramionach, wyglądające jak epolety.

Poluje przede wszystkim na dzikie króliki, które są tam jego głównym pożywieniem. Był bliski wyginięcia, ale dzięki ochronie powoli wraca na dawne tereny.

Dorosły orzeł iberyjski ma ciemnobrunatne, niemal czarne upierzenie z charakterystycznymi, białymi plamami na ramionach, przypominającymi epolety, dobrze widocznymi na tle reszty ciemnego ciała nawet w locie z dużej odległości i przy słabszym świetle.

Młode ptaki są za to jasnordzawe, płowe, zupełnie inne od ciemnego upierzenia dorosłych — pełny, dorosły wygląd z białymi „epoletami” orzeł iberyjski osiąga dopiero po kilku latach stopniowego dorastania i kolejnych, następujących po sobie pierzeń.

Orzeł przedni jest blisko spokrewniony, ale ma złociste pióra na karku zamiast białych plam na ramionach i występuje w znacznie szerszym zasięgu geograficznym niż ograniczony wyłącznie do Półwyspu Iberyjskiego orzeł iberyjski.

Myszołów jest wyraźnie mniejszy i poluje na drobniejszą, bardziej różnorodną zdobycz, zupełnie inaczej niż orzeł iberyjski, wyspecjalizowany głównie w polowaniu na dzikie króliki żyjące na otwartych terenach.

Ponieważ orzeł iberyjski żywi się przede wszystkim dzikimi królikami, poważne epidemie chorób dziesiątkujące populacje królików w Hiszpanii i Portugalii pośrednio uderzają też w liczebność tego rzadkiego orła, pozbawiając go głównego źródła pokarmu na długie miesiące, a czasem i całe lata z rzędu.

Dawniej wiele orłów iberyjskich ginęło od porażenia prądem na słupach linii energetycznych, siadając na nieizolowanych elementach pod napięciem — dziś w kluczowych rejonach ich występowania takie słupy sukcesywnie wyposaża się w izolację znacząco ograniczającą to poważne zagrożenie dla całej populacji.

Ponieważ zasięg orła iberyjskiego obejmuje zarówno Hiszpanię, jak i Portugalię, skuteczna ochrona tego gatunku wymaga bliskiej, stałej współpracy obu krajów przy monitorowaniu gniazd, znakowaniu ptaków i planowaniu wspólnych działań ochronnych na obu stronach granicy państwowej.