Roztocze

Roztocza kurzu domowego żyją w materacach, poduszkach, kołdrach, dywanach i pluszakach. Żywią się drobinkami naskórka, które każdy człowiek codziennie gubi. Wodę pobierają z wilgotnego powietrza, dlatego najlepiej rozwijają się w ciepłych, wilgotnych i niewietrzonych pomieszczeniach.

Inne roztocza żyją w glebie i ściółce leśnej, gdzie pomagają rozkładać liście i tworzyć próchnicę. Są też roztocza pasożytnicze, jak świerzbowiec czy kleszcze, i roślinożerne, jak przędziorki atakujące rośliny w ogrodzie.

Roztocza mają małe, zwykle owalne lub okrągłe ciało, które nie jest podzielone wyraźnie na głowę i odwłok jak u pająków. Dorosłe mają cztery pary nóg, a z przodu ciała szczękoczułki, którymi chwytają i rozdrabniają pokarm.

Roztocze kurzu domowego mierzy około 0,3 mm — jest mniejsze od kropki na końcu zdania. Ma jasne, kremowe, prawie przezroczyste ciało z prążkowaną skórką. Bez mikroskopu nie da się go zobaczyć.

Kleszcz to także roztocze, ale znacznie większe — przed posiłkiem ma kilka milimetrów, a po wypiciu krwi nawet ponad centymetr. Zaleszczotek jest malutkim pajęczakiem z dużymi szczypcami, przypominającym mikroskopijnego skorpiona.

Wesz czy pchła mają sześć nóg, bo są owadami. Roztocza, jak wszystkie pajęczaki, mają osiem nóg (oprócz larw).

Roztocza kurzu domowego nie gryzą, ale ich odchody mogą wywoływać alergię: katar, kichanie, swędzenie oczu, a nawet astmę. Pomagają wietrzenie, utrzymywanie niezbyt wysokiej wilgotności, częste pranie pościeli w wysokiej temperaturze i odkurzanie odkurzaczem z dobrym filtrem.

W przyrodzie roztocza są bardzo pożyteczne: rozkładają martwe szczątki roślin i pomagają tworzyć żyzną glebę. Niektóre drapieżne roztocza wykorzystuje się w szklarniach do zwalczania szkodników zamiast chemii.