Poskocz żyje w ciepłych, suchych i nasłonecznionych miejscach, takich jak murawy i wrzosowiska. Kopie w ziemi pionową norkę, którą wyścieła pajęczyną, i czatuje przy jej wejściu na zdobycz. Nie rozpina rozłożystej sieci łownej w powietrzu.

Samica poskocza jest większa od samca i czarna, więc oba płcie wyglądają zupełnie inaczej. To samiec przyciąga uwagę jaskrawymi barwami. Poskocz poluje na owady i inne drobne stawonogi, które chwyta w pobliżu swojej norki, a większość życia spędza w ukryciu pod ziemią.

Poskocz ma ciało krępe i zwarte, a odnóża krótkie i grube — sylwetkę wyraźnie inną niż długonogie pająki rozpinające sieci. Całość pokrywają gęste, aksamitne włoski, przez co pająk wygląda, jakby był obszyty materiałem.

Samica jest większa i jednolicie czarna, matowa, bez żadnego rysunku. Samiec jest mniejszy i wygląda zupełnie inaczej: ma jaskrawoczerwony odwłok z czarnymi kropkami, czarny przód ciała i odnóża z jasnymi pierścieniami. Te barwy przybiera dopiero po osiągnięciu dojrzałości.

Czerwonego samca bierze się z daleka za biedronkę i to jest najczęstsza pomyłka. Rozstrzyga policzenie odnóży: pająk ma ich osiem, biedronka sześć. Poza tym biedronka ma twarde pokrywy skrzydeł tworzące gładką skorupkę, a odwłok poskocza jest miękki i owłosiony, bez wyraźnej linii podziału pośrodku.

Czarna samica z kolei nie rzuca się w oczy i bywa brana za dowolnego innego ciemnego pająka. W jej przypadku wskazówką jest raczej miejsce niż wygląd: samica prawie nie wychodzi z pionowej norki wyścielonej pajęczyną, więc widuje się ją głównie przy jej wejściu.

Poskocz jest w Polsce rzadki i objęty ochroną gatunkową. Potrzebuje ciepłych, suchych i naprawdę nasłonecznionych muraw oraz wrzosowisk — a takich miejsc ubywa, bo zarastają krzewami i drzewami, gdy nikt ich nie wypasa ani nie kosi.

Dla ludzi jest zupełnie nieszkodliwy i nie ma powodu, żeby go płoszyć. Norek poskocza nie wolno rozkopywać: samica spędza w takiej norce niemal całe życie, a jej zniszczenie oznacza dla niej koniec. Jeśli uda się takiego pająka spotkać, najlepszą reakcją jest zrobienie zdjęcia i zostawienie go w spokoju.