Kątnik

Kątnik plecie płaską, gęstą sieć zakończoną lejkiem, w którym siedzi i czeka na ofiarę. Gdy owad zaplącze się w sieci, pająk błyskawicznie wybiega, chwyta go i wraca do kryjówki. Sieci zakłada w kątach, za szafami i w piwnicach.

Pod koniec lata i jesienią dorosłe samce opuszczają sieci i szukają samic — dlatego wtedy widzimy kątniki biegające po podłogach i ścianach. Samica składa jaja w białym kokonie, którego pilnuje.

Kątnik ma brązowe ciało długości 1–2 cm z jaśniejszymi i ciemniejszymi plamkami na odwłoku oraz bardzo długie, owłosione, brązowe nogi. Z rozstawionymi nogami może mieć nawet 7–10 cm średnicy.

Samce mają dłuższe nogi i powiększone nogogłaszczki z przodu, przypominające małe rękawice bokserskie. Samice mają większy, okrągły odwłok.

Nasosznik trzęś też żyje w domach, ale jest szarawy, ma bardzo cienkie, długie nogi i drobne ciało, a w sieci trzęsie się, gdy go dotkniemy. Pająk wilczy biega po ziemi w ogrodzie i nie plecie sieci łowczej.

Tegenaria domestica, mniejszy krewny kątnika, też mieszka w domach, ale jest jaśniejsza i mniejsza.

Kątnik nie jest groźny dla człowieka — bardzo rzadko gryzie, a jego ugryzienie jest słabsze od użądlenia osy. Jest pożyteczny, bo zjada muchy, komary i mole.

Kątnika najlepiej wynieść na zewnątrz, nakrywając go szklanką i podsuwając pod nią kartkę. Wielu ludzi boi się pająków, ale spokojna obserwacja pomaga oswoić ten strach.