Pluskwa

Pluskwy żyją w pobliżu miejsc, w których śpią ludzie: w szwach materaca, szczelinach ramy łóżka, za listwami i obrazami. W dzień się chowają, a nocą wychodzą, by napić się krwi — kłują skórę cienkim ryjkiem, a posiłek trwa kilka minut.

Samica składa w ciągu życia kilkaset drobnych, białych jaj. Wylęgłe młode, zwane nimfami, przechodzą pięć linień, a przed każdym muszą się najeść krwi. Pluskwy rozprzestrzeniają się, „podróżując” w bagażach, ubraniach i używanych meblach.

Dorosła pluskwa ma 4–7 mm długości, płaskie, owalne ciało w kolorze rdzawobrązowym i sześć nóg. Na głowie ma dwa czułki, a pod spodem ryjek kłująco-ssący, którym przebija skórę. Skrzydeł nie ma — zostały tylko ich malutkie zawiązki.

Głodna pluskwa jest cienka jak kartka i bardzo płaska, dlatego mieści się w każdej szczelinie. Po posiłku staje się wypukła, wydłużona i ciemnoczerwona. Młode nimfy są mniejsze, jasne, prawie przezroczyste.

Kleszcz jest pajęczakiem, ma osiem nóg, a nie sześć, i przyczepia się do skóry na długo. Pchła jest mniejsza, ciemniejsza, spłaszczona z boków i świetnie skacze — pluskwa skakać nie potrafi.

Karaluch jest dużo większy, ma długie czułki i skrzydła. Z pluskwą bywa też mylony pluskwiak kowal bezskrzydły — ale on jest czerwono-czarny i żyje na dworze, przy drzewach.

Ukąszenia pluskiew wyglądają jak swędzące, czerwone bąble, często ułożone w rządek. Pluskwy nie przenoszą chorób zakaźnych, ale świąd utrudnia sen. Pojawienie się pluskiew nie świadczy o brudzie — można je przywieźć z podróży nawet z czystego hotelu.

Pluskwy są bardzo odporne, dlatego z ich zwalczaniem najlepiej radzą sobie specjalistyczne firmy dezynsekcyjne. W podróży warto obejrzeć materac i trzymać walizkę na stojaku, a po powrocie wyprać ubrania w wysokiej temperaturze.