Karaczan madagaskarski

Karaczan madagaskarski nie ma skrzydeł i nie potrafi latać. Syczy, wypychając powietrze przez otworki oddechowe (przetchlinki) po bokach ciała. Sycząc, potrafi odstraszyć napastnika, ostrzec inne karaczany albo popisać się przed innym samcem.

Ten karaczan pochodzi z lasów Madagaskaru, gdzie żyje na dnie lasu i żywi się gnijącymi resztkami roślin. Pomaga w ten sposób sprzątać las, rozkładając opadłe liście i owoce. Jest spokojny i powolny, a dzięki temu bywa hodowany jako niecodzienne zwierzątko.

Samce karaczana madagaskarskiego mają na przedpleczu i głowie niewielkie, rogopodobne wypustki, których samice w ogóle nie posiadają, co ułatwia rozróżnianie płci u tego gatunku na pierwszy rzut oka bez potrzeby dokładniejszych oględzin. Samice są przy tym zwykle nieco większe, cięższe i spokojniejsze od samców.

Ciało karaczana madagaskarskiego jest szerokie, mocno wysklepione i pokryte twardą, ciemnobrązową oskórką, wyraźnie odróżniającą go od smuklejszych, płaskich sylwetek wielu innych, mniejszych gatunków karaluchów domowych. Taka budowa czyni go jednym z cięższych, najczęściej hodowanych karaluchów na świecie.

Samce karaczana madagaskarskiego wykorzystują swoje rogopodobne wypustki do fizycznych starć z innymi samcami, popychając się nawzajem podczas rywalizacji o dostęp do samicy gotowej do rozrodu. Zwycięzca takiego pojedynku zyskuje pierwszeństwo w zalotach i prawo do terytorium.

W przeciwieństwie do wielu innych karaluchów składających twardą kapsułę jajową na zewnątrz, samica karaczana madagaskarskiego nosi ją wewnątrz ciała aż do wyklucia się w pełni ukształtowanych młodych. Taki sposób rozrodu chroni jaja przed wysychaniem, pleśnią i drobnymi drapieżnikami.

Ze względu na spokojne usposobienie, brak zdolności latania oraz łatwość hodowli karaczan madagaskarski jest dziś jednym z najpopularniejszych gatunków karaluchów trzymanych w terrarystyce na całym świecie. Wielu początkujących hodowców zaczyna właśnie od tego łagodnego gatunku.

Karaczan madagaskarski bywa też hodowany masowo jako pokarm dla gadów i płazów terraryjnych, ceniony przez hodowców za wysoką wartość odżywczą oraz łatwą, tanią i szybką hodowlę na naprawdę dużą skalę.

Charakterystyczne, głośne syczenie tego karaczana od dawna przyciąga uwagę zwiedzających ogrody zoologiczne i wystawy owadów, dla których jest to często pierwszy kontakt z żywym, dużym karaluchem tej wielkości. Dźwięk ten bywa dla wielu osób zaskakująco donośny.