Giez

Samica gza przylatuje do krowy lub jelenia i przykleja jaja do sierści na nogach. Wylęgłe larwy wwiercają się w skórę i przez wiele miesięcy wędrują w ciele zwierzęcia.

Wiosną larwy zatrzymują się pod skórą na grzbiecie, gdzie tworzą guzki z małym otworem do oddychania. Potem wypadają na ziemię, przepoczwarczają się i wylatują z nich dorosłe gzy, które żyją tylko kilka dni.

Giez ma krępe, owłosione ciało, przypominające trzmiela, duże oczy i przezroczyste skrzydła. Nie ma działającego aparatu gębowego.

Ubarwienie jest w żółte, czarne i pomarańczowe pasy, jak u trzmiela. Mierzy około 12–15 mm.

Bąk bydlęcy (często mylnie nazywany gzem) to duża mucha z wielkimi oczami, która boleśnie gryzie i pije krew.

Trzmiel ma żądło, zbiera pyłek i nektar z kwiatów i ma dłuższe czułki.

Gzy szkodzą hodowli bydła, bo larwy uszkadzają skórę i osłabiają zwierzęta. Dziś zwalcza się je lekami weterynaryjnymi i w wielu miejscach są rzadkie.

U ludzi larwy gzów zdarzają się bardzo rzadko. Gdy pod skórą pojawi się wędrujący, swędzący guzek, trzeba iść do lekarza.