Mucha smakuje jedzenie... nogami — na jej stopach znajdują się drobne czujniki smaku, więc gdy siada na czymś słodkim, od razu wie, czy to się nadaje do zjedzenia. Sama nie ma zębów: ślinę wypuszcza na pokarm, żeby go rozpuścić, a potem zlizuje.

Muchy są zwinnymi lotnikami — potrafią błyskawicznie zmieniać kierunek i wylądować nawet do góry nogami na suficie. Ich wielkie, złożone oczy składają się z tysięcy maleńkich oczek, dzięki którym mucha szybko dostrzega ruch i trudno ją zaskoczyć.

Skrzydła muchy są przezroczyste i pokryte siecią cienkich żyłek, a za nimi ukryta jest para maleńkich, buławkowatych narządów zwanych przezmiankami, pomagających owadowi utrzymać równowagę podczas gwałtownych zwrotów w locie. Dzięki nim mucha potrafi zmieniać kierunek lotu w ułamku sekundy.

Aparat gębowy muchy przypomina niewielką, wysuwaną trąbkę zakończoną gąbczastą poduszeczką, którą owad rozprowadza ślinę po pokarmie, a następnie wchłania rozpuszczoną, płynną papkę. Taka budowa uniemożliwia jej żucie stałych kęsów pokarmu.

Mucha przetwarza obraz znacznie szybciej niż człowiek, co sprawia wrażenie, że dla niej świat płynie w zwolnionym tempie — właśnie dlatego tak trudno ją zaskoczyć i złapać ręką. Ta sama cecha pomaga jej też sprawnie unikać innych, szybko poruszających się przeszkód.

W przeciwieństwie do komara, mucha domowa w ogóle nie kłuje ludzi, choć potrafi mechanicznie przenosić na łapkach bakterie i inne drobnoustroje z jednej powierzchni na drugą. Taki sposób przenoszenia zarazków jest zupełnie inny niż u kłujących owadów.

Ze względu na kontakt z rozkładającą się materią organiczną mucha domowa bywa nosicielem groźnych bakterii, które przenosi mechanicznie na łapkach, siadając kolejno na różnych powierzchniach i produktach spożywczych. Z tego powodu warto zakrywać jedzenie pozostawione na dłużej w kuchni.

Muchy stale czyszczą swoje ciało, pocierając odnóżami skrzydła, oczy i czułki, by usunąć z nich kurz i inne zanieczyszczenia utrudniające im sprawne latanie oraz wyczuwanie otoczenia. Takie zachowanie widać niemal codziennie na parapetach i innych nasłonecznionych powierzchniach.

Krótki cykl rozwojowy muchy domowej pozwala jej populacji rosnąć bardzo szybko w sprzyjających warunkach, dlatego utrzymanie czystości i szybkie usuwanie odpadków organicznych skutecznie ogranicza ich liczebność w domu. Larwy much rozwijają się najszybciej w ciepłej, wilgotnej i bogatej w materię organiczną glebie lub odpadkach kuchennych.