„W pustyni i w puszczy”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Staś, który kończył rok czternasty… swą ośmioletnią towarzyszkę kochał bardzo” (rozdz. I).

Ojcowie dzieci pracują przy Kanale Sueskim, a rodziny mieszkają w Port-Saidzie (rozdz. I).

Staś tłumaczy Nel, że „Fatma jest cioteczną siostrą Mahdiego”, dlatego władze jej pilnują (rozdz. I).

„Nazywa się Saba (lew) — odpowiedział pan Tarkowski”. To mastif (rozdz. IV).

Dzieci zostają podstępnie wywiezione przez Idrysa, Gebhra i Chamisa, syna Chadigiego (rozdz. V).

Staś robi znak krzyża i mówi: „gdybym ją przyjął, uczyniłbym to tylko ze strachu jak tchórz i człowiek podły” (rozdz. XVIII).

Po zastrzeleniu lwa Staś strzela do porywaczy: „Gebhr runął na ziemię… a Chamis pochylił się w kulbace”, potem giną dwaj Beduini (rozdz. XXI).

Kali przedstawia się jako syn króla Wa-himów, „syn Fumby, potężnego króla” (rozdz. XXIII, XXXVIII).

Dzieci mieszkają we wnętrzu baobabu, który nazywają „Kraków” (rozdz. XXV–XXVIII).

Nel uznała, że słoń „był niezawodnie królem wszystkich słoni w Afryce”, więc nazwali go King (rozdz. XXVIII).

Staś pisze na latawcach, że „znajdują się o miesiąc drogi na wschód od Białego Nilu — i proszą o prędką pomoc” (rozdz. XXVIII).

Nel ma kolejne ataki febry, a Stasiowi kończy się chinina (rozdz. XXX).

Linde mówi: „chininy mogę ci dać, ile chcesz” i wręcza Stasiowi dwa słoiki (rozdz. XXXII). Wcześniej kilka proszków dał im Grek (rozdz. XIX).

Staś przekonuje Nel, że Kali jako król rozszerzy wśród Wa-himów chrześcijaństwo i złagodzi obyczaje (zakończenie).

Po dziesięciu latach Staś, inżynier po politechnice w Zurychu, żeni się z Nel. Po latach odwiedzają Kinga w Mombasie i osiedlają się w Polsce (zakończenie).