„Tajemniczy ogród”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

Wszystko zaczyna się „pewnego rozpaczliwie upalnego rana, gdy miała lat około dziewięciu” (rozdz. I).

W domu „cholera wybuchnęła w najgroźniejszej swej formie”. Pan Craven mówi potem: „Kapitan Lennox i żona jego zmarli na cholerę” (rozdz. I–II).

„Kapitan Lennox był bratem mojej żony, jestem więc opiekunem jego córki” (rozdz. II).

„Dom ten ma już sześćset lat i stoi na końcu rozległego wrzosowiska; ma on blisko sto pokoi” (rozdz. II).

„Pan Craven zamknął go, kiedy jego żona tak nagle umarła. (…) A on drzwi zamknął, wykopał dziurę i klucz pochował” (rozdz. IV).

Marta mówi: „Jeden ogród jest całkiem zamknięty na klucz. Od dziesięciu lat nikt w nim nie był” (rozdz. IV).

Klucz leżał w świeżo rozkopanej ziemi, przy której był gil (rozdz. VII), a rozdział VIII ma tytuł „Gil wskazał drogę”.

Matka Marty kupiła ją od wędrownego handlarza. Mary „nigdy przedtem nie widziała skakanki” (rozdz. VIII).

Marta opowiada o bracie, z którym zaprzyjaźnia się nawet dziki kucyk. Dick przychodzi z liskiem Kapitanem i wroną Sadzą (rozdz. IV, XV).

„Czy mogłabym dostać kawałeczek ziemi?” — „Tyle ziemi możesz dostać, ile tylko zechcesz” (rozdz. XII).

Rozdział XIII ma tytuł „Jestem Colin”. To syn pana Cravena, kuzyn Mary.

W czasie napadu krzyczy: „Będę miał garb, a potem umrę!” (rozdz. XVII).

„Nic nie masz na plecach, żadnej narośli. Jak jeszcze raz wspomnisz o garbie, to cię tylko wyśmieję!” (rozdz. XVII).

„Chłopczyk stanął prosto — prosto jak strzała”, a potem mówi: „To mój ogród” (rozdz. XXI).

Colin wybiega z ogrodu i mówi: „Tatusiu, jestem Colin” (rozdz. XXVII).