„Janko Muzykant”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Przyszło to na świat wątłe, słabe. Kumy (…) kręciły głowami i nad matką, i nad dzieckiem”.

Sąsiadka pokropiła dziecko wodą i powiedziała: „daję ci na przezwisko Jan”. Ksiądz przyjechał później.

„Matka, biedna komornica, żyjąca z dnia na dzień niby jaskółka pod cudzą strzechą”.

Matka „biła dość często i zwykle nazywała »odmieńcem«”.

„Sosny, buki, brzezina, wilgi, wszystko grało: cały bór, i basta!”.

Karbowy zobaczył go „słuchającego wiatru w drewnianych widłach” i dał mu „dobrą pamiątkę”.

„Chłopak nie do karczmy chodził, tylko pod karczmę. Tam przyczaiwszy się pod murem, słuchał”.

„Zrobił sobie sam skrzypki z gonta i włosienia końskiego”, ale grały cicho, „jak muszki jakie albo komary”.

„We dworze miał skrzypce lokaj i grywał czasem na nich szarą godziną”.

„Państwo od dawna siedzieli za granicą, dom stał pustkami”; na końcu wracają „z Włoch”.

Słowik zachęcał, a lelek ostrzegał: „Janku, nie! Nie!”.

„Niech go tam weźmie stójka, niech mu da rózgą, żeby na drugi raz nie kradł”.

„Zawołali Stacha, co był stójką: — Weź go ta i daj mu na pamiątkę”.

„Matulu, Pan Bóg mi da w niebie prawdziwe skrzypki?”.

Panna mówi po francusku, że tam „szczęściem jest szukać talentów i je wspierać”, a „nad Jankiem szumiały brzozy”.