„Sonety krymskie”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu”.

„To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanu”.

Pielgrzym nasłuchuje głosu z Litwy, ale puenta brzmi: „Jedźmy, nikt nie woła!”.

Wóz „jak łódka brodzi”, a burzany to „koralowe ostrowy”: step opisany jest jak morze.

„O myśli! w twojéj głębi jest hydra pamiątek”.

„Lekko mi! rzeźwo! lubo! wiem co to być ptakiem”.

„Zdarto żagle, stér prysnął, ryk wód, szum zawiei”.

Myśli: szczęśliwy, kto „Albo modlić się umié, lub ma z kim się żegnać”.

Powój „pisze Baltasara głoskami: RUINA”.

„O hańbo! wyście przeszły, a źródło zostało”.

„Uwiędłaś, młoda różo!”.

„Litwo! piały mi wdzięczniéj twe szumiące lasy, / Niż słowiki Bajdaru”.

Fale są jak namiętność, która „często groźne wzburza niepogody” w sercu poety.

Namiętność ucieka, „I nieśmiertelne pieśni za sobą uroni”.

Sonet ma 14 wersów: dwie strofy czterowersowe i dwie trzywersowe.