Pieśni Jana Kochanowskiego: test (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Wdzięcznym Cię tedy sercem, Panie, wyznawamy, / Bo nad to przystojniejszej ofiary nie mamy”.

„Złota też, wiem, nie pragniesz, bo to wszytko Twoje”.

„Tyś niebo zbudował / I złotemi gwiazdami ślicznieś uhaftował”.

„Jedno zawżdy niech będziem pod skrzydłami Twemi!”.

„Sam Bóg wie przyszłe rzeczy, a śmieje sie z nieba”.

Nie zabłądzi, kto umie „szczęście i nieszczęście znosić”.

„Spuszczę, com wziął, a w cnotę własną sie ogarnę”.

Fortuna to „niestała pani z przyrodzenia”.

„Cnota skarb wieczny, cnota klenot drogi”.

„Po chwili wiosna przyjdzie, / Ten śnieg z nienagła zéjdzie”.

„Nic wiecznego na świecie: / Radość sie z troską plecie”.

Poeta pisze: „ziemia spustoszona / Podolska leży”.

„Skujmy talerze na talery, skujmy, / A żołnierzowi pieniądze gotujmy”.

„Cieszy mię ten rym: «Polak mądr po szkodzie»”, a poeta boi się, że Polak będzie głupi i przed szkodą, i po szkodzie.

„Ale to grunt wesela prawego, / Kiedy człowiek sumnienia całego”.