„Państwo” Platona: test z lektury (12 pytań z wyjaśnieniami)

Dialog zaczyna się od słów Sokratesa: „Chodziłem wczoraj na dół, do Pireusu, z Glaukonem”.

Mówi, że sprawiedliwość to „dla mocniejszego i rządzącego — interes, a dla rządzonego i poddanego — szkoda”.

Gdy pasterz obracał oczko pierścienia do wnętrza dłoni, stawał się niewidzialny, a potem „tron po nim objął”.

Bóg „wmieszał trochę złota w tych z was, którzy są zdolni do rządów”.

„A żelazo i brąz w rolników i w tych, co inne uprawiają rzemiosła”.

„To gotowa być sprawiedliwość — robić swoje”.

Jak w państwie są trzy rodzaje ludzi, tak w duszy obok intelektu i pożądliwości jest „czynnik trzeci — temperament”.

Zło nie ustanie, póki „miłośnicy mądrości nie będą mieli w państwach władzy królewskiej”.

Nie widzą nic „oprócz cieni, które ogień rzuca na przeciwległą ścianę jaskini”.

Na słońcu „miałby oczy pełne blasku i nie mógłby widzieć” rzeczy, o których mu mówiono.

„Na szczycie świata myśli świeci idea Dobra i bardzo trudno ją dojrzeć”.

Odesłaliby go „do innego miasta, wylawszy mu perfumy na głowę i uwieńczywszy go przepaską wełnianą”.