Strona główna › Lektury szkolne › Klasy 7–8 › Mały Książę

Autor

Antoine de Saint-Exupéry

Gatunek

baśń filozoficzna (przypowieść)

Narrator

pilot, który sześć lat po wydarzeniach opowiada historię

Miejsce akcji

Sahara, asteroida B 612 i sześć innych planet

Budowa

27 rozdziałów, dedykacja dla Leona Wertha

Gdzie przeczytać

Wolne Lektury, przekład Agaty Kozak

O czym jest „Mały Książę”

Narrator jako sześciolatek narysował węża boa, który połknął słonia, ale dorośli widzieli na rysunku kapelusz. Został pilotem. Gdy jego samolot psuje się na Saharze, spotyka Małego Księcia, który prosi: „Narysuj mi baranka…”. Chłopiec przybył z asteroidy B 612, gdzie zostawił kapryśną różę. Zanim trafił na Ziemię, odwiedził sześć planet, a na każdej mieszkał dorosły zajęty czymś bez sensu. Na Ziemi lis uczy go, co znaczy „oswoić” i że „dobrze widzi się tylko sercem”. Mały Książę rozumie, że jego róża jest jedyna na świecie, bo jest jego. Po roku na Ziemi pozwala, by ukąsił go wąż, i wraca na swoją planetę.

Plan wydarzeń

1. Rysunek numer 1 (rozdz. I)

   Sześcioletni narrator rysuje węża boa trawiącego słonia. Dorośli pytają: „Dlaczego kapelusz miałby być przerażający?”. Radzą mu zająć się geografią i rachunkami, więc zostaje pilotem.

2. „Narysuj mi baranka” (rozdz. II–III)

   Sześć lat temu narratorowi zepsuł się silnik nad Saharą. Rano budzi go głos: „Narysuj mi baranka…”. Żaden baranek się nie podoba, więc pilot rysuje skrzynkę: „Baranek, o jakiego ci chodzi, znajduje się w środku”. Chłopiec przybył z innej planety.

3. Asteroida B 612 i baobaby (rozdz. IV–VI)

   Planetą Małego Księcia jest prawdopodobnie asteroida B 612, odkryta w 1909 r. przez tureckiego astronoma. Trzeba na niej co dzień wyrywać kiełki baobabów, bo mogłyby rozsadzić planetę. Mały Książę lubi zachody słońca. Raz oglądał je „czterdzieści trzy razy”.

4. Róża (rozdz. VII–IX)

   Pilot w złości odpowiada, że kolce do niczego nie służą, a Mały Książę płacze, bo boi się o swój jedyny kwiat. Opowiada o róży: pięknej, ale próżnej i kapryśnej. Nie umiał jej zrozumieć i postanowił odejść. Przed odlotem przeczyścił wulkany i pożegnał różę.

5. Król, pyszałek i pijak (rozdz. X–XII)

   Na pierwszej planecie król wydaje tylko takie rozkazy, które i tak się wykonają. Na drugiej pyszałek chce, żeby go podziwiano. Na trzeciej pijak pije, żeby zapomnieć, że wstydzi się picia. „Dorośli są zdecydowanie bardzo, bardzo dziwni”.

6. Biznesmen, latarnik i geograf (rozdz. XIII–XV)

   Biznesmen liczy gwiazdy, „pięćset jeden milionów…”, bo uważa, że do niego należą. Latarnik na maleńkiej planecie bez przerwy zapala i gasi latarnię. To jedyny dorosły, który nie wydaje się Małemu Księciu śmieszny, bo „nie zajmuje się wyłącznie sobą”. Geograf pisze grube książki, ale nigdy nie wyjeżdża. Radzi odwiedzić Ziemię, bo „ma dobrą opinię”.

7. Ziemia i wąż (rozdz. XVI–XIX)

   Siódmą planetą jest Ziemia. Na pustyni Mały Książę spotyka węża, który mówi, że może kiedyś pomóc mu wrócić. Spotyka też kwiat o trzech płatkach i echo w górach.

8. Pięć tysięcy róż (rozdz. XX)

   W ogrodzie rośnie pięć tysięcy róż podobnych do jego róży. Mały Książę płacze, bo myślał, że jego kwiat jest jedyny we wszechświecie.

9. Lis (rozdz. XXI)

   Lis prosi: oswój mnie. Wyjaśnia, że oswojeni stają się dla siebie jedyni na świecie. Mały Książę mówi różom w ogrodzie: „Jesteście piękne, ale puste”. Na pożegnanie lis zdradza sekret: „dobrze widzi się tylko sercem. To, co najważniejsze, jest niewidoczne dla oczu” i dodaje: „Jesteś odpowiedzialny za swoją różę”.

10. Dróżnik i sprzedawca tabletek (rozdz. XXII–XXIII)

    Dróżnik wysyła pociągi pełne ludzi, którzy pędzą, a dokąd, „tego nie wie nawet maszynista”. Tylko dzieci przyciskają nosy do szyb, bo „jedynie dzieci wiedzą, czego szukają”. Sprzedawca tabletek gaszących pragnienie obiecuje, że oszczędzają „pięćdziesiąt trzy minuty tygodniowo”. Mały Książę wolałby za ten czas pójść „wolniutkim krokiem do studni”.

11. Studnia na pustyni (rozdz. XXIV–XXV)

    Ósmego dnia pilotowi kończy się woda. Razem idą szukać studni i znajdują ją o świcie. Woda smakuje jak prezent. Mały Książę przypomina pilotowi o obiecanym kagańcu dla baranka.

12. Wąż (rozdz. XXVI)

    Mały Książę umawia się z wężem dokładnie rok po przybyciu na Ziemię. Żółty wąż ukąsił go w kostkę, a chłopiec „upadł powoli, jak pada drzewo”.

13. Sześć lat później (rozdz. XXVII)

    Pilot wie, że Mały Książę wrócił na swoją planetę, bo rano nie znalazł jego ciała. Gwiazdy są dla niego teraz jak „pięćset milionów dzwoneczków”. Martwi się tylko, że do kagańca dla baranka zapomniał dorysować skórzany pasek.

Planety i ich mieszkańcy

Najważniejsze cytaty

• „Narysuj mi baranka…” (rozdz. II)
• „Dorośli są zdecydowanie bardzo, bardzo dziwni” (rozdz. XII)
• „Jesteście piękne, ale puste” (rozdz. XXI)
• „Dobrze widzi się tylko sercem. To, co najważniejsze, jest niewidoczne dla oczu” (rozdz. XXI)
• „Jesteś odpowiedzialny za swoją różę” (rozdz. XXI)

Karty pracy do „Małego Księcia”

„Mały Książę”, lektura kl. 7–8 — 10 kart pracy PDF z kluczem

Karty pracy z kluczem: planety, postacie, przyjaźń i odpowiedzialność. Z darmową próbką.

7,90 złZobacz w sklepie↓ Darmowa próbka PDF

Test i inne lektury

Najczęstsze pytania