„Latarnik”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Latarnik w Aspinwall, niedaleko Panamy, przepadł bez wieści” (cz. I).

Przypuszczano, że podszedł nad brzeg wysepki i „został spłukany przez bałwan” (cz. I).

Kłopot ze znalezieniem latarnika spadł na konsula Stanów Zjednoczonych, Mr. Izaaka Falconbridge'a (cz. I).

„Był to człowiek już stary, lat siedmiudziesiąt albo i więcej, ale czerstwy” (cz. I).

Rozwija jedwabny szmat z krzyżami: z roku trzydziestego, z wojny karlistowskiej, z legii francuskiej i z Węgier (cz. I).

„Jestem stary, potrzebuję spokoju! (…) Dość mam już tego tułactwa” (cz. I).

W życiorysie są złoto w Australii, diamenty w Afryce, farma w Kalifornii, wielorybnik i fabryka cygar, ale nie nauczanie (cz. I).

Wierzył, że ściga go „mściwa ręka”, i wskazywał na Gwiazdę Polarną: „to idzie stamtąd” (cz. I).

Mewy tak się do niego przyzwyczaiły, że chodził między nimi „jak pastuch między owcami” (cz. II).

Skawiński przeczytał w „Heraldzie” o Towarzystwie i wysłał mu połowę miesięcznej pensji, a ono w podzięce przysłało książki (cz. III).

Narrator nie podaje tytułu, ale cytuje Inwokację „Pana Tadeusza” (cz. III).

„Oto czterdzieści lat dobiegało, jak nie widział kraju” (cz. III).

We śnie widzi wieś, młyn, dwa stawy i siebie jako ułana na widecie przed bitwą (cz. III).

Johns mówi: „Łódź z San-Geromo rozbiła się na mieliźnie, szczęściem, nikt nie utonął” (cz. III).

„Na nowe zaś drogi życia miał także na piersiach swoją książkę” (cz. III).