„Quo vadis”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Winicjusz był synem jego starszej siostry” (rozdz. I).

Winicjusz wybił sobie rękę pod miastem i spędził kilkanaście dni w domu Plaucjuszów (rozdz. I).

Hasta przychodzi po „córkę króla Ligów”, którą ojciec oddał Rzymianom „jako rękojmię, że granice imperium nigdy nie zostaną przez Ligów naruszone” (rozdz. IV).

Winicjusz nie rozumie znaku, ale Chilon od razu poznaje, że ryba to znak chrześcijan (rozdz. II, XIII).

„Jakaś straszna siła odwinęła jego ramiona z jej szyi” — to olbrzymi Ursus, sługa Ligii (rozdz. VII).

Gasną światła, wybucha bójka, a Ursus unosi Ligię ku Suburze (rozdz. X).

Chilon Chilonides, „filozof” i szpieg, za pieniądze szuka Ligii wśród chrześcijan (rozdz. XIII).

„O Krotona, którego zdusił Ursus, nikt nie zapyta” (rozdz. XXIII); do zdarzenia dochodzi w rozdz. XXII.

Lud słyszy jego śpiew i nabiera pewności, że to cezar kazał spalić miasto (rozdz. XLVII).

„Postanowiono dziś u cezara złożyć na chrześcijan winę za podpalenie Rzymu” (rozdz. LI).

„Glauku! W imię Chrystusa! Przebacz!”, a potem: „podpalaczem jest — ten!” (rozdz. LXII).

Paweł nabiera wody z fontanny i mówi: „Chilonie! Oto cię chrzczę” (rozdz. LXII).

Ursus chwyta tura germańskiego za rogi i przekręca mu głowę, a lud wymusza na Neronie łaskę (rozdz. LXVI).

Piotr opuszcza Rzym, widzi Chrystusa i słyszy: „do Rzymu idę, by mnie ukrzyżowano raz wtóry” (rozdz. LXX).

Przed śmiercią odczytuje gościom list wyśmiewający Nerona: „Bądź zdrów, lecz nie śpiewaj” (rozdz. LXXIV).