Langur

Langur większość życia spędza wysoko wśród gałęzi. Jego długi ogon pomaga mu utrzymać równowagę podczas skoków, a długie nogi pozwalają odbijać się na duże odległości. Żywi się głównie liśćmi, a także owocami i pąkami.

Langury żyją w grupach i chętnie się ze sobą bawią oraz iskają. U wielu gatunków młode rodzą się w innym kolorze niż dorosłe — bywają jaskrawo pomarańczowe albo białe — dzięki czemu cała grupa łatwo je zauważa i otacza opieką.

Langur ma smukłe ciało, długie kończyny i bardzo długi ogon, u niektórych gatunków dłuższy niż całe ciało zwierzęcia. Futro bywa szare, czarne albo złocistoszare w zależności od gatunku, a twarz jest naga, ciemna, często obwiedziona jasną obwódką.

Żołądek langura jest wielokomorowy, podobny budową do żołądka krowy, co pozwala mu trawić trudne, włókniste liście przy pomocy bakterii żyjących w jego wnętrzu — rzadkość wśród naczelnych, gdzie taki typ trawienia spotyka się tylko u kilku grup liściożernych małp.

Nosacz, żyjący w podobnych lasach namorzynowych Borneo, ma podobną, wielokomorową budowę żołądka i również żywi się głównie liśćmi, ale wyróżnia się ogromnym nosem samców, którego langury nie mają.

Gereza z Afryki ma podobnie długi ogon i również żywi się liśćmi, ale należy do innego rodzaju i ma charakterystyczne, długie białe pasma futra po bokach ciała, których langury azjatyckie nie mają.

Jaskrawe ubarwienie młodych langurów, zupełnie inne niż u dorosłych, pomaga całej grupie natychmiast rozpoznać maluchy i otoczyć je szczególną opieką — dorosłe samice z grupy, nie tylko matka, chętnie noszą i pilnują tak wyróżniających się młodych.

W Indiach langury od wieków są otaczane szczególnym szacunkiem religijnym, kojarzone z bóstwem w postaci małpy, i w wielu miejscach mają swobodny dostęp do świątyń oraz otaczających je terenów, gdzie bywają regularnie dokarmiane przez wiernych.

Ta bliskość z ludźmi ma też ciemną stronę — langury przyzwyczajone do karmienia potrafią wchodzić do domów i sklepów w poszukiwaniu jedzenia, co w niektórych miastach indyjskich prowadzi do regularnych konfliktów z mieszkańcami.