Krowa je trawę, którą częściowo przeżuwa, połyka, a potem zwraca do pyska i przeżuwa jeszcze raz — to tak zwane przeżuwanie. Dzięki temu lepiej trawi twarde rośliny.

Krowa ma wielki, wielokomorowy żołądek, który pomaga jej strawić trawę. Przez większość dnia pasie się i spokojnie przeżuwa, a w stadzie czuje się bezpiecznie.

Krowa ma szeroką, tępo zakończoną głowę z wilgotnym, nagim nosem oraz duże, ruchliwe uszy osadzone po bokach. Oczy są umieszczone szeroko, dzięki czemu zwierzę widzi niemal dookoła siebie, nie odwracając głowy — ale kosztem oceny odległości tuż przed pyskiem.

Rogi mają w wielu rasach obie płcie, choć w hodowli często są usuwane. Wymię składa się z czterech osobnych ćwiartek, każdej z własnym strzykiem, a wzór białych i barwnych plam na skórze jest u każdej krowy niepowtarzalny, jak odcisk palca.

Krowa to samica bydła domowego, a nie osobny gatunek. Samiec nazywa się byk, wykastrowany samiec to wół, młode do roku to cielę, a samica przed pierwszym ocieleniem — jałówka. Wszystkie te nazwy dotyczą jednego zwierzęcia w różnym wieku i roli.

Dzikim przodkiem bydła był tur, wielki dziki byk wytępiony w Europie — ostatnia znana sztuka padła w Puszczy Jaktorowskiej w XVII wieku. Blisko spokrewnione są też żubr, bizon i jak, przy czym z tym ostatnim bydło domowe może mieć wspólne potomstwo.

Wielokomorowy żołądek krowy nie trawi trawy sam z siebie. Robią to miliardy mikroorganizmów żyjących w największej komorze, żwaczu, które rozkładają celulozę — substancję, której organizm ssaka nie potrafi strawić. Krowa żywi się więc w praktyce produktami pracy własnych bakterii.

Przy tej fermentacji powstaje metan, wydalany głównie przez odbijanie, a nie tak, jak się powszechnie sądzi. To dlatego hodowla bydła ma znaczący udział w emisji gazów cieplarnianych, a badania nad zmianą składu paszy zmierzają właśnie do ograniczenia tej emisji.

Krowy rozpoznają się nawzajem, tworzą trwałe przyjaźnie i wykazują wyraźny stres, gdy zostaną rozdzielone od stałej towarzyszki. Poznają też ludzi po twarzy i głosie, a spokojne obchodzenie się z nimi przekłada się mierzalnie na wydajność mleczną.