Bizon

Bizony żyją w stadach i wędrują po preriach w poszukiwaniu trawy. Mimo ogromu potrafią biec bardzo szybko i zwinnie się obracać.

Gęsta grzywa i futro na przedzie ciała chronią bizona przed mrozem i śnieżycą. Zimą rozgarnia śnieg wielką głową, żeby dostać się do trawy pod spodem.

Bizon jest zbudowany bardzo nierównomiernie: potężny przód z wysokim garbem nad łopatkami przechodzi w wyraźnie niższy, lżejszy zad. Garb tworzą wydłużone wyrostki kręgów wraz z mięśniami, które pozwalają zwierzęciu odgarniać śnieg ruchem głowy.

Przód ciała porasta bardzo długa, kudłata sierść tworząca grzywę na karku, brodę pod pyskiem i pęki włosów na przednich nogach, podczas gdy tylna część ciała jest krótko owłosiona. Rogi są krótkie, zakrzywione do góry i noszą je obie płcie.

Żubr jest bizonowi bardzo bliski i oba gatunki mogą mieć wspólne potomstwo. Żubr ma jednak dłuższe nogi, wyżej noszoną głowę i mniej wysunięty do przodu garb, przez co wygląda smuklej. Bizon trzyma głowę nisko, tuż nad ziemią, i ma masywniejszą brodę.

W samej Ameryce Północnej wyróżnia się bizona preriowego i większego bizona leśnego z północnej Kanady. Ten drugi ma garb umieszczony bardziej z przodu, ciemniejszą sierść i mniej wyraźną granicę między długim a krótkim włosem.

Bizon jest podręcznikowym przykładem gatunku doprowadzonego niemal do zagłady w bardzo krótkim czasie. W XIX wieku stada liczące miliony zwierząt zostały wybite w ciągu kilku dziesięcioleci — po części dla skór i mięsa, po części celowo, żeby pozbawić rdzenne narody prerii podstawy utrzymania.

Odbudowa zaczęła się od garstki zwierząt ocalałych w prywatnych stadach i w Parku Yellowstone. Dziś bizony żyją w rezerwatach i hodowlach, a wiele z nich nosi w sobie domieszkę krwi bydła domowego z dawnych prób krzyżowania — stada wolne od tej domieszki są szczególnie cenne.

Dla wielu rdzennych narodów Ameryki Północnej bizon pozostaje zwierzęciem o znaczeniu kulturowym i duchowym, a jego powrót na plemienne ziemie jest prowadzony jako osobne przedsięwzięcie. Zwierzęta przekazywane są tam z parków narodowych i włączane w gospodarkę społeczności.