Impala

Impala jest jednym z najlepszych skoczków wśród antylop — potrafi w jednym skoku pokonać kilka metrów w dal i wysoko wznieść się nad ziemię, przeskakując nawet spore przeszkody. Gdy zaatakuje ją drapieżnik, całe stado rozprasza się w chaosie wysokich skoków, przez co trudno wybrać jedną ofiarę.

Impale żyją w stadach na sawannach i skraju lasów. Samce mają eleganckie, lirowato wygięte rogi, których nie mają samice. Żywią się trawą, liśćmi i pędami, a dzięki czujności i szybkości radzą sobie w krainie pełnej drapieżników.

Impala ma smukłe, wysportowane ciało w odcieniu kasztanowego brązu na grzbiecie, przechodzącego w biel na brzuchu. Na tylnych nogach, tuż nad kopytami, widnieją charakterystyczne czarne pęczki włosów, a wzdłuż zadu biegną pionowe czarne pasy, dobrze widoczne w ucieczce.

Rogi noszą wyłącznie samce — są długie, smukłe, wygięte w kształt liry i pierścieniowane niemal na całej długości. Uszy są długie z czarnymi końcówkami, a duże oczy dają szerokie pole widzenia niezbędne do wypatrywania drapieżników w otwartym terenie.

Impala bywa mylona z gazelą, ale rogi noszą u niej wyłącznie samce, podczas gdy u większości gazeli mają je oba płcie. Impala ma też charakterystyczne czarne pęczki włosów nad tylnymi kopytami i pionowe czarne pasy na zadzie, których gazele nie mają.

Wśród antylop wyróżnia ją także sposób skoku: impala potrafi wykonać skok w bok albo z obrotem w powietrzu, czego większość innych antylop nie robi. To dodatkowo utrudnia drapieżnikowi przewidzenie, w którą stronę zwierzę skoczy.

Samce impali w okresie godowym walczą o harem samic i wydają wtedy głośne, chrapliwe ryki, zaskakująco donośne jak na zwierzę tej wielkości. Zwycięski samiec broni haremu przez kilka tygodni, po czym wyczerpany ustępuje miejsca kolejnemu pretendentowi.

Impala jest jednym z podstawowych gatunków zdobyczy dla niemal wszystkich dużych drapieżników afrykańskiej sawanny — lwów, lampartów, gepardów, likaonów i pytonów. Jej liczebność i rozrodczość sprawiają, że stanowi swego rodzaju bufor pokarmowy utrzymujący populacje drapieżników.

Mimo ogromnej presji drapieżników impala pozostaje jednym z najliczniejszych kopytnych Afryki Wschodniej i Południowej. Zawdzięcza to szybkiemu rozmnażaniu, czujności całego stada oraz właśnie tym efektownym, mylącym skokom, które dają uciekającemu zwierzęciu realną szansę na przeżycie.