Wydra to zwinny, wodny drapieżnik z rodziny łasicowatych, żyjący nad czystymi rzekami i jeziorami, także w Polsce. Opływowe ciało i błony między palcami czynią z niej znakomitego pływaka.

Poluje przede wszystkim na ryby, a także żaby i raki. Gęste futro zatrzymuje przy skórze warstwę powietrza, dzięki czemu wydra nie marznie nawet w zimnej wodzie.

Wydra ma opływowe, wydłużone ciało, krótkie nogi i długi, gruby u nasady ogon zwężający się ku końcowi, działający pod wodą jak ster. Głowa jest spłaszczona, z małymi uszami i oczami osadzonymi wysoko, dzięki czemu zwierzę widzi i słyszy, pływając tuż pod powierzchnią.

Futro składa się z dwóch warstw: gęstego, wodoodpornego puchu przy skórze oraz dłuższych włosów okrywowych. Podszycie jest tak zbite, że woda w ogóle do niego nie dociera, a uwięziona między włosami warstwa powietrza izoluje ciało od zimna nawet w lodowatej wodzie.

Bóbr bywa mylony z wydrą ze względu na wspólne środowisko, ale jest znacznie większy, ma szeroki, spłaszczony ogon pokryty łuskami zamiast futra oraz żywi się roślinami, a nie rybami. Wydra poluje, bóbr ścina drzewa.

Norka jest wyraźnie mniejsza od wydry i ma proporcjonalnie krótszy, mniej muskularny ogon oraz mniejszą wprawę w długim pływaniu pod wodą — wydra potrafi przepłynąć pod powierzchnią znacznie większe odległości.

Wydra była w Polsce i wielu krajach Europy przez dziesięciolecia tępiona jako konkurent rybaków i hodowców ryb, co doprowadziło do znacznego spadku jej liczebności w XX wieku. Dziś jest gatunkiem ściśle chronionym, a jej populacja w wielu regionach wyraźnie się odbudowała.

Obecność wydry jest uznawana za dobry wskaźnik czystości rzek — zwierzę potrzebuje przejrzystej wody bogatej w ryby i unika mocno zanieczyszczonych cieków. Powrót wydry na dany odcinek rzeki bywa traktowany jako sygnał poprawy jakości środowiska.

W stawach hodowlanych wydra bywa nadal postrzegana jako szkodnik, bo potrafi w jedną noc wybrać znaczną część ryb z niezabezpieczonego zbiornika. W wielu krajach hodowcom przysługują z tego tytułu rekompensaty finansowe za udokumentowane straty.