Panda czerwona żywi się głównie bambusem, a pomaga jej w tym „fałszywy kciuk" — wyrostek nadgarstka, którym przytrzymuje łodygi. Dzięki niemu zręcznie chwyta i skubie bambusowe pędy, mimo że tak naprawdę nie ma prawdziwego, przeciwstawnego kciuka.

Puszysty, pręgowany ogon panda owija wokół ciała jak ciepły koc, żeby ogrzać się w chłodne, górskie noce. Jest zwinną wspinaczką i większość czasu spędza na drzewach, a aktywna bywa głównie o zmierzchu i nocą. Niestety panda czerwona jest zagrożona i objęta ochroną.

Panda czerwona ma rudobrunatną sierść na grzbiecie i ciemną, niemal czarną na brzuchu i nogach, a pysk biały z ciemnymi znakami przypominającymi łzy biegnące od oczu. Uszy są duże, zaokrąglone i obrośnięte długimi włosami po brzegach.

Ogon jest bardzo puszysty i pokryty naprzemiennymi, jasnymi i ciemnymi pierścieniami. Na przednich łapach ma dodatkowy wyrostek nadgarstka, tak zwany fałszywy kciuk — dokładnie taki sam mechanizm, jaki wykształciła niezależnie panda wielka, choć oba gatunki nie są ze sobą blisko spokrewnione.

Panda wielka nosi tę samą potoczną nazwę, ale jest z pandą czerwoną spokrewniona bardzo odlegle — należy do niedźwiedziowatych, podczas gdy panda czerwona tworzy własną, osobną rodzinę. Nazwa panda wzięła się historycznie od mniejszego, czerwonego gatunku, opisanego przez naukę jako pierwszy.

Szop pracz bywa mylony z pandą czerwoną ze względu na podobną wielkość i pierścieniowany ogon, ale ma zupełnie inny kształt pyska, czarną maskę wokół oczu zamiast łez oraz jest wszystkożerny, podczas gdy panda czerwona żywi się niemal wyłącznie bambusem.

To właśnie panda czerwona, a nie wielka, jako pierwsza otrzymała w nauce zachodniej nazwę panda, jeszcze w pierwszej połowie XIX wieku. Dopiero później odkryty czarno-biały niedźwiedź przejął tę samą nazwę ze względu na podobną dietę bambusową, mimo braku bliskiego pokrewieństwa.

Panda czerwona jest zagrożona głównie przez wycinkę górskich lasów bambusowych w Himalajach i południowych Chinach oraz rozdrobnienie siedlisk, które utrudnia zwierzętom przemieszczanie się między pozostałymi fragmentami lasu w poszukiwaniu partnerów do rozrodu.

W ogrodach zoologicznych panda czerwona jest jednym z ulubieńców zwiedzających i regularnie zdobywa popularność w mediach społecznościowych dzięki nagraniom pokazującym jej charakterystyczne, niemal komiczne reakcje na zaskoczenie, takie jak stawanie na tylnych łapach z uniesionymi przednimi.