Kuoka

Kuoka jest wielkości kota i porusza się jak mały kangur — skacze na tylnych łapach i ma długi ogon. Żyje głównie na wyspach u wybrzeży zachodniej Australii, gdzie prawie nie ma drapieżników.

Jest roślinożerna: skubie trawy, liście i pędy. Jako torbacz nosi młode w torbie na brzuchu. Jest przy tym mało płochliwa, dlatego turyści często robią sobie z nią zdjęcia.

Kuoka ma krępe, zwarte ciało, znacznie mniej wydłużone niż u typowych kangurów, oraz krótszy, grubszy ogon. Futro jest szarobrunatne, gęste, a uszy stosunkowo małe i zaokrąglone w porównaniu z długimi uszami kangurów i walabii.

Charakterystyczny, uśmiechnięty wygląd pyska bierze się z ułożenia mięśni i kształtu kości szczęki, a nie z rzeczywistej mimiki — kuoka nie wyraża w ten sposób żadnych emocji, mimo wrażenia, jakie robi na obserwatorach.

Kuoka bywa mylona z małymi walabiami, ale jest od nich zwykle krępiejsza i ma krótszy ogon oraz mniejsze uszy. Rozstrzygające jest też miejsce spotkania — kuoka żyje niemal wyłącznie na kilku niewielkich wyspach, podczas gdy walabie są znacznie szerzej rozpowszechnione.

Na głównym lądzie Australii kuoka jest dziś rzadka i skryta, więc turyści kojarzą ją niemal wyłącznie z wyspą Rottnest, gdzie zwierzę jest liczne, oswojone z obecnością ludzi i łatwe do zaobserwowania z bliska.

Wyspa Rottnest zawdzięcza swoją nazwę właśnie kuoce — pierwsi holenderscy żeglarze, którzy dotarli tam w XVII wieku, wzięli te zwierzęta za wielkie szczury i nazwali wyspę gniazdem szczurów, co po holendersku brzmi podobnie do dzisiejszej nazwy.

Popularność zdjęć z uśmiechniętą kuoką w mediach społecznościowych doprowadziła do problemu: turyści dokarmiają zwierzęta niewłaściwym jedzeniem, próbując zrobić sobie z nimi selfie, co szkodzi zdrowiu kuok i bywa dziś na wyspie Rottnest karane grzywną.

Ponieważ kuoka żyje głównie na niewielkich, izolowanych od drapieżników wyspach, jest wyjątkowo wrażliwa na wprowadzenie tam obcych gatunków, takich jak koty czy lisy — dlatego na wyspie Rottnest obowiązują surowe zasady dotyczące przywożenia zwierząt domowych.