Jenot azjatycki

Jenot to niepozorny drapieżnik z rodziny psowatych, przypominający z wyglądu szopa. Ma krępe ciało, krótkie nogi i charakterystyczną ciemną maskę wokół oczu.

Jest wszystkożerny i mało wybredny. To jedyny przedstawiciel psów, który w chłodne zimy zapada w sen — nie tak głęboki jak u niedźwiedzia, ale pozwalający przetrwać najtrudniejszy czas.

Jenot jest krępy i niski, o krótkich nogach i długim, kudłatym futrze, które zimą sterczy na wszystkie strony i sprawia, że zwierzę wygląda na znacznie większe, niż jest w rzeczywistości. Po bokach pyska ma gęste, jasne bokobrody.

Ciemna maska obejmuje oczy i schodzi na policzki, ale ogon jest jednolicie ciemny i krótki — bez żadnych obrączek. To najprostsza cecha odróżniająca go od zwierzęcia, z którym myli się go najczęściej.

Szop pracz ma maskę bardzo podobną, ale jego ogon jest długi i wyraźnie pierścieniowany w jasne i ciemne obrączki. Szop ma też chwytne przednie łapy o długich, ruchliwych palcach, którymi obmacuje przedmioty, oraz zwyczaj wspinania się — jenot jest zwierzęciem naziemnym.

Z borsukiem łączy jenota krępa sylwetka i nocny tryb życia. Borsuk ma jednak siwiejący grzbiet i dwa czarne pasy biegnące podłużnie przez całą głowę, a nie poprzeczną maskę. Jest też wyraźnie większy i ma długie, jasne pazury do kopania.

Jenot nie jest w Europie zwierzęciem rodzimym. Pochodzi ze wschodniej Azji, a w pierwszej połowie XX wieku wypuszczono go w europejskiej części Rosji, licząc na pozyskiwanie futer. Stamtąd rozprzestrzenił się na zachód i w latach pięćdziesiątych dotarł do Polski, a dziś spotyka się go w większości kraju.

W Polsce jest uznany za obcy gatunek inwazyjny i może być pozyskiwany przez cały rok. Zarzuca mu się przede wszystkim plądrowanie lęgów ptaków gniazdujących na ziemi, zwłaszcza na terenach podmokłych, oraz konkurowanie o pokarm z lisem i borsukiem.

Jenot bierze też udział w rozprzestrzenianiu chorób, w tym wścieklizny oraz pasożytów groźnych dla ludzi. Z tego powodu, podobnie jak lisy, jest obejmowany akcjami szczepienia przynętami rozrzucanymi nad lasami. Zwierzęcia nie należy dotykać ani zabierać znalezionych młodych.