Dzięki bardzo giętkiemu ciału fretka potrafi wciskać się w wąskie zakamarki i tunele. Uwielbia się bawić, chować przedmioty i eksplorować każdy kąt.

Fretki dużo śpią — nawet kilkanaście godzin na dobę — a między drzemkami są pełne energii. To zwierzęta towarzyskie, które lubią towarzystwo człowieka i innych fretek.

Fretka ma ciało wydłużone i cylindryczne, krótkie nogi i bardzo giętki kręgosłup, dzięki któremu potrafi zawrócić w miejscu w ciasnej rurze. Pysk jest krótki i szeroki, a uszy małe i zaokrąglone.

Ubarwienie bywa bardzo różne: od typowego, ciemnobrunatnego z jasnym podszyciem i ciemną maską na pysku, przez odmiany kremowe i płowe, po całkiem białe zwierzęta o czerwonych oczach. U wielu fretek maska z wiekiem blaknie albo zmienia kształt po każdym zrzuceniu futra.

Fretka to udomowiona postać tchórza i na tym opiera się większość pomyłek. Dziki tchórz jest zawsze ciemny z prześwitującym żółtym podszyciem, ma wyraźną maskę i unika ludzi. Fretka bywa jasna, jest przyzwyczajona do człowieka i nie boi się dotyku.

Bywa też brana za norkę, zwłaszcza gdy jest ciemno ubarwiona. Norka ma jednak futro gładkie i jednolicie brunatne, bez maski na pysku, oraz białą plamkę na brodzie. Uciekinierki z hodowli fretek radzą sobie w naturze słabo, bo nie mają odruchów dzikiego zwierzęcia.

Fretki udomowiono bardzo dawno i to w konkretnym celu: do polowań na króliki. Wpuszczano je do nory, żeby wypłoszyły zwierzęta w rozstawione na zewnątrz sieci. W niektórych krajach ten sposób polowania praktykowany jest do dziś, choć w wielu innych został zakazany.

Drugim, zaskakującym zastosowaniem było przeciąganie kabli. Fretce przywiązywano do obroży linkę i wpuszczano do rury albo kanału, a po drugiej stronie wywabiano jedzeniem. Metody tej używano jeszcze w XX wieku przy okablowaniu samolotów i przygotowaniach do transmisji telewizyjnych.

Dziś fretka jest przede wszystkim zwierzęciem towarzyszącym i wymaga sporo uwagi. Potrzebuje kilku godzin swobodnego ruchu dziennie, towarzystwa drugiej fretki, pokarmu mięsnego oraz mieszkania zabezpieczonego przed wciśnięciem się w każdą szparę. Fretki wypuszcza się też na spacer, zawsze w szelkach, nigdy w obroży.