Entlebucher

Entlebucher to pies pracujący — przez stulecia zaganiał bydło i pilnował gospodarstw w Alpach. Dlatego jest zwinny, czujny i ma dużo energii. Najlepiej czuje się, gdy może biegać, szukać i uczyć się nowych sztuczek.

W domu jest wesoły i czuły, mocno przywiązuje się do swoich ludzi. Wobec obcych bywa nieufny i głośno ostrzega szczekaniem. Potrzebuje codziennie dużo ruchu i konsekwentnego wychowania.

Entlebucher ma zwarte, muskularne ciało średniej wielkości, trójkątne, opadające uszy i brązowe oczy. Ogon bywa długi albo naturalnie krótki.

Sierść jest krótka, gęsta i lśniąca, zawsze trójkolorowa: czarna z białymi znaczeniami na piersi, łapach i pysku oraz rudymi podpalaniami nad oczami, na policzkach i nogach. Mierzy 42–52 cm w kłębie.

Berneński pies pasterski ma takie same kolory, ale jest dużo większy i ma długą sierść. Appenzeller jest trochę większy i ma ogon zawinięty nad grzbietem.

Duży szwajcarski pies pasterski też ma krótką trójkolorową sierść, ale jest ogromny — waży nawet 60 kg.

Rasa przez długi czas była mało znana poza Szwajcarią. Dziś entlebuchery są coraz popularniejsze jako psy rodzinne i sportowe — dobrze sprawdzają się w agility i posłuszeństwie.

To pies dla aktywnych ludzi, którzy lubią spacery i szkolenie. Znudzony entlebucher może szczekać i niszczyć rzeczy.