Chihuahua

Chihuahua jest czujna, odważna i głośno ostrzega przed obcymi — zachowuje się, jakby była dużo większym psem. Mocno przywiązuje się zwykle do jednej osoby i lubi być blisko niej, najlepiej na kolanach albo pod kocem.

Mała chihuahua nie potrzebuje bardzo długich spacerów, ale codzienny ruch i zabawa są dla niej ważne. Ze względu na kruche kości trzeba uważać, żeby nie spadła z wysokości i żeby małe dzieci obchodziły się z nią delikatnie.

Chihuahua ma bardzo małe, zgrabne ciało, okrągłą głowę w kształcie „jabłuszka”, duże, wyraziste oczy i ogromne, sterczące uszy. Ogon nosi zakręcony nad grzbietem.

Występuje w dwóch odmianach: krótkowłosej i długowłosej z frędzlami na uszach i ogonie. Może mieć prawie każde umaszczenie — płowe, czarne, białe, czekoladowe albo łaciate. Waży zwykle 1,5–3 kg.

Pinczer miniaturowy jest wyższy, ma dłuższe nogi i węższą głowę. Yorkshire terrier jest podobnej wielkości, ale ma długą, jedwabistą sierść stalowo-podpalaną.

Chiński grzywacz jest drobny jak chihuahua, ale przeważnie bezwłosy, z kitką włosów na głowie, łapach i ogonie. Pomeranian to z kolei mała, bardzo puszysta kulka futra.

Przodkami chihuahua były prawdopodobnie psy techichi, hodowane przez dawnych mieszkańców Meksyku — Tolteków i Azteków. Do Europy i USA rasa trafiła pod koniec XIX wieku, a sławę zdobyła dzięki filmom i gwiazdom, które nosiły pieski w torebkach.

Chihuahua dobrze czuje się w mieszkaniu i jest dobrym psem dla osób starszych. Nie lubi chłodu i wilgoci, wymaga dbania o zęby i nie powinna być traktowana jak zabawka — to pełnoprawny pies, który potrzebuje wychowania.