Border collie

Border collie powstał jako pies do pracy na pastwiskach: miał zaganiać stada owiec, słuchać gwizdów pasterza i działać samodzielnie na dużych odległościach. Dlatego do dziś jest bardzo czujny, szybki i skupiony na zadaniu. Uwielbia agility, frisbee, aportowanie i naukę nowych sztuczek.

W domu jest przywiązany do rodziny i chętnie współpracuje, ale potrzebuje co najmniej dwóch godzin aktywności dziennie — spacerów, biegania i zadań na myślenie. Nudzący się border collie potrafi zaganiać dzieci, rowery albo inne zwierzęta, bo instynkt pasterski ma we krwi.

Border collie ma smukłe, wysportowane ciało średniej wielkości, wąski pysk, bystre oczy i uszy postawione albo lekko załamane na końcach. Najczęściej spotyka się psy czarno-białe z białą kryzą na szyi, białą strzałką na pysku i białym końcem ogona.

Sierść może być półdługa i puszysta albo krótka i gładka. Oprócz czarno-białych są też psy czerwono-białe, trójkolorowe i marmurkowe (blue merle). Dorosły pies mierzy 46–56 cm w kłębie i waży 14–20 kg.

Owczarek australijski (aussie) jest podobny, ale bardziej krępy, często ma niebieskie lub różnokolorowe oczy i marmurkową sierść. Owczarek szetlandzki (sheltie) wygląda jak miniaturka collie — jest mniejszy i ma długą, bujną grzywę.

Owczarek szkocki collie (lassie) jest wyraźnie większy, ma długi, wąski pysk i bardzo długą sierść, najczęściej w kolorze złoto-białym. Border collie jest od niego niższy, lżejszy i bardziej wysportowany.

Nazwa rasy pochodzi od „Borders” — krainy na pograniczu Szkocji i Anglii, gdzie od wieków hodowano owce. Pasterze wybierali do rozrodu najzdolniejsze psy, nie najładniejsze, dlatego border collie słynie przede wszystkim z umiejętności, a nie z wyglądu.

Dziś border collie startuje w zawodach psów pasterskich, agility i obedience, pracuje jako pies ratowniczy i terapeutyczny. Jest świetnym psem dla aktywnych rodzin, ale nie nadaje się dla osób, które nie mają czasu na długie spacery i ćwiczenia.