Glonojad

Glonojady w dzień chowają się w jaskiniach, pod korzeniami i kamieniami, a w nocy wędrują po dnie, szybach i roślinach, zeskrobując glony przyssawką z zębami. Dzięki przyssawce trzymają się podłoża nawet w rwącym nurcie rzek.

W akwarium same glony nie wystarczą — trzeba je dokarmiać warzywami i specjalnym pokarmem. Duże gatunki, np. zbrojnik lamparci, rosną do 40–50 cm i potrzebują bardzo dużego akwarium, co zaskakuje wielu początkujących.

Glonojad ma spłaszczony od spodu korpus, okryty twardymi płytkami kostnymi, dużą płetwę grzbietową w kształcie żagla i pysk z boku przypominający przyssawkę. Oczy osadzone są wysoko na głowie.

Ubarwienie zależy od gatunku: brązowe w ciemne kropki lub cętki, czarne w białe kropki albo w paski. Mniejsze zbrojniki (Ancistrus) mają na pyszczku miękkie wyrostki przypominające wąsy.

Kirysek też jest sumikiem dennym z pancerzem, ale jest mniejszy, pływa w stadkach i nie przysysa się do szyby. Otosek (otocinclus) to malutki glonojad do małych akwariów.

Syjamski glonojad (Crossocheilus) to zupełnie inna ryba — smukła, z czarnym paskiem wzdłuż boku i bez przyssawki.

Glonojady są jednymi z najpopularniejszych ryb akwariowych, bo pomagają utrzymać czystość szyb i dekoracji. Trzeba jednak dobrać gatunek do wielkości akwarium i pamiętać o ich długim życiu.

W niektórych krajach wypuszczone do rzek glonojady stały się gatunkiem inwazyjnym — kopią nory w brzegach i wypierają miejscowe ryby. Ryb akwariowych nigdy nie wolno wypuszczać do naturalnych wód.