Wrotek

Wrotki żyją w słodkiej wodzie: w stawach, jeziorach, kałużach, a nawet w wilgotnym mchu na dachach. Wirujące rzęski wytwarzają prąd wody, który wpędza do ich otworu gębowego bakterie i glony. W środku ciała mają specjalne szczęki, które rozcierają pokarm.

Wiele wrotków potrafi całkowicie wyschnąć i zapaść w stan uśpienia, a po kontakcie z wodą „ożyć” i żyć dalej. Niektóre gatunki rozmnażają się bez samców — samice składają jaja, z których wylęgają się kolejne samice.

Wrotek ma przezroczyste, wydłużone ciało, przez które widać narządy wewnętrzne. Z przodu znajduje się wieniec rzęsek, które poruszają się falami i wyglądają jak kręcące się kółko. Z tyłu ma „nóżkę” zakończoną palcami, którą przyczepia się do podłoża.

Większość wrotków mierzy 0,1–0,5 mm, czyli mniej niż ziarnko piasku. Kształty są bardzo różne: smukłe, kuliste, a niektóre mają pancerzyk z kolcami.

Pantofelek też żyje w wodzie i ma rzęski, ale jest jednokomórkowcem, a wrotek — zwierzęciem zbudowanym z wielu komórek, z narządami. Niesporczak ma osiem krótkich nóżek z pazurkami.

Rozwielitka (dafnia) jest większa, ma pancerzyk i czułki, którymi „podskakuje” w wodzie — to skorupiak.

Wrotki są ważną częścią życia w wodzie — oczyszczają ją, zjadając bakterie, i same są pokarmem dla narybku i drobnych skorupiaków. Hoduje się je jako pokarm dla młodych ryb w akwariach i hodowlach.

Naukowcy badają wrotki, bo potrafią przetrwać wyschnięcie, mróz i promieniowanie. Kropla wody z kałuży pod mikroskopem w szkole to świetna okazja, by zobaczyć wrotki na własne oczy.