Ośmiornica

Ośmiornica żyje samotnie w szczelinach skał lub norach na dnie morza. Na polowanie wychodzi najczęściej o zmierzchu i w nocy. Ramionami przeszukuje szczeliny, a przyssawki pomagają jej nie tylko chwytać, ale też smakować i dotykać — w każdym ramieniu ma mnóstwo komórek nerwowych.

Ośmiornice żyją krótko. Samica składa tysiące jaj w swojej kryjówce i przez kilka tygodni lub miesięcy opiekuje się nimi: oczyszcza je i natlenia wodą, prawie nic nie jedząc. Po wykluciu młodych zwykle umiera.

Ośmiornica ma miękki, workowaty tułów (płaszcz), dużą głowę z bystrymi oczami i osiem ramion z dwoma rzędami przyssawek. Pośrodku, między ramionami, ukryty jest twardy dziób podobny do dzioba papugi. Nie ma żadnej muszli ani kości.

Dzięki specjalnym komórkom w skórze potrafi błyskawicznie zmieniać kolor — od jasnoszarego po rudobrązowy czy cętkowany — i udawać kamień, glon albo piasek. Ośmiornica zwyczajna ma z ramionami zwykle 25–100 cm.

Kałamarnica ma wydłużone, opływowe ciało z płetwami, osiem ramion i dwie dłuższe macki do chwytania zdobyczy. Mątwa ma szerokie, płaskie ciało otoczone falbanką płetwy i wewnętrzną płytkę wapienną (sepię).

Łodzik to krewny ośmiornicy, który ma zewnętrzną, spiralną muszlę z komorami i kilkadziesiąt cienkich macek bez przyssawek.

Ośmiornice zadziwiają naukowców: w akwariach odkręcają słoiki, uciekają z basenów i rozpoznają opiekunów. Wiele krajów uznaje je za zwierzęta czujące, które potrafią odczuwać ból.

W kuchni śródziemnomorskiej i azjatyckiej ośmiornice są przysmakiem. Zagraża im przełowienie i zanieczyszczenie mórz. W akwariach publicznych dostają specjalne zabawki i zagadki, żeby się nie nudziły.