Szczeżuja

Szczeżuja tkwi w mule, wystawiając tylko tylny brzeg muszli. Przez otwory w płaszczu wciąga wodę, odcedza z niej plankton i wypuszcza oczyszczoną. Powoli przesuwa się po dnie na umięśnionej nodze, zostawiając bruzdę.

Samica wypuszcza do wody malutkie larwy, które przyczepiają się do skrzeli i płetw ryb. Przez kilka tygodni wędrują razem z rybą, a potem opadają na dno jako młode małże.

Szczeżuja ma dużą, owalną, cienką i lekką muszlę złożoną z dwóch połówek, bez ząbków przy zawiasie. Z zewnątrz jest gładka, z liniami przyrostów.

Muszla jest zielonkawa, oliwkowa albo brązowa, a w środku perłowa. Zwykle mierzy 10–20 cm.

Skójka malarska ma grubszą, bardziej wydłużoną muszlę z ząbkami przy zawiasie.

Racicznica jest mała, ma trójkątną muszlę w paski i przyczepia się nitkami do kamieni.

Szczeżuje oczyszczają wodę, więc są pożyteczne w stawach i jeziorach. Ich obecność świadczy o tym, że w zbiorniku żyją ryby, bez których nie mogłyby się rozmnażać.

Szczeżujom szkodzi zanieczyszczenie i odmulanie zbiorników. Znalezioną w wodzie szczeżuję najlepiej zostawić na miejscu.