Tablice wzorów trygonometrycznych wyglądają groźnie — dwadzieścia wierszy, w każdym inna kombinacja znaków. W rzeczywistości wszystkie wzory redukcyjne da się odtworzyć jedną regułą, bez zaglądania do tablic i bez uczenia się ich na pamięć. Do tego dochodzą trzy wzory na sumę kątów i kąt podwojony, z których każdy ma konkretne zastosowanie. Definicje funkcji zakładam za znane — są w haśle o trygonometrii.
Dział: TrygonometriaPoziom: liceum — zakres rozszerzonyZadań z matury: 7
Krótko: Podstawowy wzór trygonometryczny to sin²α + cos²α = 1, a tangens wyraża się wzorem tg α = sin α : cos α. Wartości funkcji dla kątów 30°, 45° i 60° warto znać na pamięć.
Podstawa dla liceum umieszcza wzory redukcyjne oraz wzory na sumę i różnicę kątów i kąt podwojony w zakresie rozszerzonym (dział VII, Trygonometria). Wyjątkiem jest wzór sin(90∘−α)=cosα, który podstawa wymienia w zakresie podstawowym.
Do matury podstawowej potrzebne są poza nim tylko definicje, wartości dla kątów szczególnych, jedynka trygonometryczna oraz twierdzenie cosinusów — wszystko to jest w haśle podstawowym. Twierdzenie sinusów należy już do zakresu rozszerzonego.
Tablice podają wartości funkcji dla kątów od 0° do 90°. Tymczasem w zadaniach pojawiają się kąty 150°, 240°, a przy funkcjach okresowych nawet 1000°.
Wzory redukcyjne sprowadzają dowolny kąt do kąta ostrego — tak, żeby dało się odczytać wartość z tablicy albo z pamięci. To ich jedyne zadanie.
Warto zauważyć, że jeden taki wzór już znasz. Przy twierdzeniu cosinusów korzystaliśmy z zależności dla kątów rozwartych:
sin(180°−α)=sinα,cos(180°−α)=−cosα
To są wzory redukcyjne — po prostu najprostsze z całej rodziny. Reszta działa dokładnie tak samo, tylko dla innych kątów odniesienia.
Znaki funkcji trygonometrycznych w czterech ćwiartkach układu.
2Jedna reguła zamiast tablicy
Każdy wzór redukcyjny ma postać f(k⋅90°±α), gdzie k to liczba całkowita. Żeby go rozpisać, wystarczą dwa pytania.
Reguła w dwóch krokach
Krok 1 — czy funkcja się zmienia? Patrzysz na wielokrotność 90°:
• nieparzysta (90°, 270°) → funkcja zmienia się na kofunkcję: sin↔cos, tg↔ctg;
• parzysta (180°, 360°) → funkcja zostaje bez zmian.
Krok 2 — jaki znak? Ustalasz, w której ćwiartce leży kąt wyjściowy, i bierzesz znak, jaki ma tam funkcja pierwotna (ta z lewej strony wzoru).
Sprawdźmy regułę na dwóch przykładach.
sin(180°−α). Wielokrotność 180° jest parzysta, więc sinus zostaje sinusem. Dla α ostrego kąt 180°−α leży w drugiej ćwiartce, gdzie sinus jest dodatni. Wynik: +sinα ✓
cos(90°+α). Wielokrotność 90° jest nieparzysta, więc cosinus zmienia się w sinus. Kąt 90°+α leży w drugiej ćwiartce, gdzie cosinus jest ujemny. Wynik: −sinα ✓
Kontrola liczbowa drugiego: dla α=30° mamy cos120°=−21, a −sin30°=−21 ✓
kąt
sin
cos
funkcja
90°−α
cosα
sinα
zmienia się
90°+α
cosα
−sinα
zmienia się
180°−α
sinα
−cosα
zostaje
180°+α
−sinα
−cosα
zostaje
270°−α
−cosα
−sinα
zmienia się
360°−α
−sinα
cosα
zostaje
Tej tabeli nie trzeba pamiętać — każdy wiersz odtwarza się regułą w kilka sekund. Warto natomiast pamiętać znaki funkcji w ćwiartkach, bo bez nich krok drugi nie działa.
Znaki w ćwiartkach
I ćwiartka (0°–90°): wszystkie dodatnie.
II (90°–180°): tylko sinus dodatni.
III (180°–270°): tylko tangens dodatni.
IV (270°–360°): tylko cosinus dodatni.
Wzory redukcyjne w dwóch krokach: zmiana funkcji i znak w ćwiartce.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Trygonometria” (liceum, klasa 2), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
3Suma i różnica kątów
Te wzory pozwalają policzyć wartość funkcji dla kąta, którego nie ma w tablicy, o ile da się go rozłożyć na dwa znane.
sin(α+β)=sinαcosβ+cosαsinβ
cos(α+β)=cosαcosβ−sinαsinβ
Dla różnicy wystarczy zamienić znak w środku — i tylko w środku:
sin(α−β)=sinαcosβ−cosαsinβ
cos(α−β)=cosαcosβ+sinαsinβ
Zwróć uwagę na przeciwne znaki w obu parach: przy sinusie suma kątów daje plus, a przy cosinusie minus. To najczęściej mylone miejsce w całym dziale.
Pomaga jedno zdanie: sinus jest zgodny, cosinus przekorny. Sinus sumy ma plus, cosinus sumy ma minus.
Uwaga na wzór, którego nie ma
sin(α+β)=sinα+sinβ — i to nie jest drobiazg.
Kontrprzykład: sin(30°+30°)=sin60°≈0,87, a sin30°+sin30°=1. Wartości są różne.
To ta sama pułapka co przy wzorach skróconego mnożenia i logarytmach: działanie nie rozdziela się względem dodawania. Nazwa funkcji przed nawiasem nie pozwala tego nawiasu po prostu opuścić.
4Kąt podwojony
Wzory na kąt podwojony nie są osobną wiedzą — wychodzą z sumy kątów po podstawieniu β=α.
sin2α=sin(α+α)=sinαcosα+cosαsinα=2sinαcosα
cos2α=cos(α+α)=cosαcosα−sinαsinα=cos2α−sin2α
Cosinus podwojonego kąta ma trzy równoważne postacie — i to bywa mylące, bo w tablicach stoją obok siebie:
postać
kiedy wygodna
cos2α=cos2α−sin2α
gdy znasz obie funkcje
cos2α=1−2sin2α
gdy znasz tylko sinus
cos2α=2cos2α−1
gdy znasz tylko cosinus
Wszystkie trzy to ten sam wzór. Dwie dolne powstają z górnej przez podstawienie jedynki trygonometrycznej w postaci cos2α=1−sin2α albo sin2α=1−cos2α.
Kontrola liczbowa dla α=30°:
sin2α=sin60°=23, a wzór daje 2⋅21⋅23=23 ✓
cos2α=cos60°=21, a wzór daje 43−41=21 ✓
postać z samym sinusem: 1−2⋅41=21 ✓
Najczęstszy błąd w tym miejscu: zapis sin2α=2sinα. Dla α=30° dałoby to 2⋅21=1, a prawidłowa wartość sin60° wynosi około 0,87. Mnożenie kąta przez dwa nie mnoży wartości funkcji przez dwa.
5Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: redukcja kąta, wartość dla kąta spoza tablicy i zastosowanie kąta podwojonego.
Przykład 1 Redukcja kąta do ostrego
Oblicz sin210° oraz cos330°, korzystając ze wzorów redukcyjnych.
Pierwszy. Rozkładam 210°=180°+30°, bo 180° jest wielokrotnością 90°, a 30° zostaje kątem ostrym.
Wielokrotność 180° jest parzysta, więc sinus pozostaje sinusem.
Kąt 210° leży w trzeciej ćwiartce, gdzie sinus jest ujemny.
Zatem sin210°=−sin30°=−21.
Drugi. Rozkładam 330°=360°−30°. Wielokrotność 360° jest parzysta, więc cosinus zostaje cosinusem.
Kąt 330° leży w czwartej ćwiartce, gdzie cosinus jest dodatni.
Zatem cos330°=+cos30°=23.
Kontrola pierwszego: sin210°≈−0,5 ✓, kontrola drugiego: cos330°≈0,866 ✓
Kontrola sensu: w trzeciej ćwiartce dodatni jest tylko tangens, więc ujemny sinus się zgadza ✓
Odpowiedź: sin210°=−21, cos330°=23.
Rozkład warto robić zawsze na najbliższą wielokrotność 90°, tak żeby reszta była kątem ostrym. Dla 210° można też wziąć 270°−60° — wyjdzie to samo, ale funkcja się zmieni i łatwiej o pomyłkę.
Przykład 2 Wartość dla kąta spoza tablicy
Oblicz dokładną wartość sin75°.
Kąta 75° nie ma wśród wartości szczególnych, ale rozkłada się na dwa znane: 75°=45°+30°.
Stosuję wzór na sinus sumy: sin(α+β)=sinαcosβ+cosαsinβ.
sin75°=sin45°cos30°+cos45°sin30°
Podstawiam wartości: 22⋅23+22⋅21
=46+42=46+2
Wartość przybliżona: 42,449+1,414≈0,966.
Kontrola zakresu: sinus musi mieścić się między −1 a 1, a 0,966 mieści się ✓
Kontrola sensu: 75° leży blisko 90°, więc sinus powinien być bliski jedynki — i jest ✓
Kontrola drugą drogą: 75°=90°−15°, więc sin75°=cos15°, a cosinus małego kąta też jest bliski jedynki ✓
Odpowiedź: sin75°=46+2.
Odpowiedź zostawia się w postaci dokładnej, z pierwiastkami — przybliżenie służy tylko do kontroli. Ten sam rozkład na 45°+30° działa dla cosinusa, tylko ze znakiem minus w środku.
Przykład 3 Kąt podwojony w zadaniu
Kąt α jest ostry i sinα=0,6. Oblicz sin2α oraz cos2α.
Najpierw potrzebuję cosinusa. Z jedynki trygonometrycznej: cos2α=1−0,62=1−0,36=0,64.
Kąt jest ostry, więc biorę wartość dodatnią: cosα=0,8.
sin2α=2sinαcosα=2⋅0,6⋅0,8=0,96
Dla cosinusa wybieram postać z samym sinusem, bo mam go podanego wprost: cos2α=1−2sin2α.
cos2α=1−2⋅0,36=1−0,72=0,28
Kontrola jedynką dla kąta podwojonego: 0,962+0,282=0,9216+0,0784=1 ✓
Kontrola inną postacią: cos2α−sin2α=0,64−0,36=0,28 ✓
Kontrola sensu: oba wyniki mieszczą się w przedziale od −1 do 1 ✓
Odpowiedź: sin2α=0,96, cos2α=0,28.
Kontrola jedynką trygonometryczną dla kąta 2α jest tu wyjątkowo tania i wyłapuje każdą pomyłkę rachunkową. Warto ją robić zawsze, gdy liczy się obie funkcje naraz.
6Najczęstsze błędy
Cztery błędy — pierwszy dotyczy opuszczania nawiasu.
Rozbijanie funkcji sumy kątów
Skąd się bierze: Zapis sin(α+β)=sinα+sinβ wygląda naturalnie, ale jest fałszywy. Dla α=β=30° lewa strona to sin60°≈0,87, a prawa 1 — różnica jest widoczna gołym okiem.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj, że nazwa funkcji nie pozwala opuścić nawiasu. To ta sama zasada co przy (a+b)2 i przy logarytmie sumy: działanie nie rozdziela się względem dodawania.
Mylenie znaku we wzorach na sumę kątów
Skąd się bierze: Sinus sumy ma w środku plus, a cosinus sumy minus — odwrotnie, niż podpowiada odruch. Pomyłka daje wynik o poprawnej wartości bezwzględnej, ale złym znaku, więc przechodzi przez kontrolę zakresu.
Jak zrobić dobrze: Trzymaj się zdania: sinus zgodny, cosinus przekorny. Kontrola liczbowa: dla α=β=45° musi wyjść cos90°=0, a przy złym znaku wyjdzie 1.
Zapis sin2α=2sinα
Skąd się bierze: Dwójka stojąca przy kącie zostaje odruchowo przeniesiona przed funkcję. Dla α=30° dawałoby to 1, podczas gdy sin60°≈0,87. Przy większych kątach błąd bywa jeszcze groźniejszy, bo wynik przekracza jedynkę.
Jak zrobić dobrze: Pamiętaj, że sin2α=2sinαcosα — z cosinusem. Kontrola: jeśli wynik wyszedł większy od 1, na pewno pominięto cosinus.
Zapominanie o zmianie funkcji przy 90° i 270°
Skąd się bierze: Przy nieparzystej wielokrotności 90° sinus przechodzi w cosinus i odwrotnie. Pominięcie tego kroku daje wynik o poprawnym znaku, ale niewłaściwej funkcji — a to często ten sam rząd wielkości, więc błąd bywa niewidoczny.
Jak zrobić dobrze: Zawsze zaczynaj od pytania „parzysta czy nieparzysta wielokrotność 90°”, a dopiero potem ustalaj znak. Kontrola: sin(90°+30°) musi dać cos30°=23, a nie 21.
Zadania maturalne — wzory redukcyjne i kąty dopełniające się do 90°
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Na maturze podstawowej z całej tabeli wzorów redukcyjnych potrzebne są w praktyce dwa: sin(90∘−α)=cosα oraz cos(90∘−α)=sinα. Czyta się je jednym zdaniem: sinus kąta równa się cosinusowi kąta dopełniającego go do prostego. Praktyczny nawyk do wszystkich zadań na tej stronie: gdy zobaczysz dwa kąty, dodaj je. Jeśli wychodzi 90∘, to funkcje jednego zamieniają się na funkcje drugiego i wyrażenie prawie zawsze zwija się do jedynki albo do liczby całkowitej. Drugi używany wzór dotyczy kątów rozwartych: sin(180∘−α)=sinα.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(sierpień 2011)1 pktłatwe
Kąt α jest ostry oraz sinα=cos47∘. Wtedy miara kąta α jest równa
A.6∘
B.33∘
C.47∘
D.43∘
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Po lewej stronie mamy sinus, po prawej cosinus — trzeba więc sprowadzić obie strony do tej samej funkcji. Robi to wzór redukcyjny.
cos47∘=sin(90∘−47∘)=sin43∘
Podstawiamy do równania z treści:
sinα=sin43∘
Skoro kąt α jest ostry, a sinus dla kątów od 0∘ do 90∘ przyjmuje każdą wartość dokładnie raz, to
α=43∘
Odpowiedź:43∘, czyli D.
Kontrola liczbowa: cos47∘≈0,6820 oraz sin43∘≈0,6820 ✓ Te same wartości.
Sprawdzenie sumy kątów: 47∘+43∘=90∘ ✓ — kąty dopełniają się do prostego, dokładnie jak każe wzór.
Skąd dystraktory. Odpowiedź 47∘ (C) to przepisanie kąta z treści bez żadnej zamiany — jakby sinus i cosinus tego samego kąta były równe (co zachodzi tylko dla 45∘). Odpowiedzi 6∘ (A) i 33∘ (B) to liczby-wypełniacze — nie stoi za nimi żadna naturalna pomyłka.
💡 Wskazówka: Gdy w jednym równaniu stoi sinus, a w drugim cosinus, zamień jedną funkcję na drugą wzorem cosβ=sin(90∘−β). Potem obie strony mają tę samą funkcję i można porównać same kąty. Kontrola na koniec zajmuje sekundę: dwa kąty muszą się sumować do 90∘.
⚠ Podanie 47∘ (odpowiedź C), czyli przepisanie kąta z treści. Równość sinα=cosα zachodzi tylko dla α=45∘, więc dla 47∘ być prawdziwa nie może. Drugi błąd: odejmowanie od 180∘ zamiast od 90∘ i wyjście na 133∘ — kąt nie byłby wtedy ostry, co przeczy treści. Wzór z 180∘ dotyczy zamiany sin(180∘−α) na sinα, czyli tej samej funkcji, a nie przejścia z cosinusa na sinus.
Zadanie 2(grudzień 2014)1 pktśrednie
Liczba sin150∘ jest równa liczbie
A.cos60∘
B.cos120∘
C.tg120∘
D.tg60∘
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Kąt 150∘ jest rozwarty, więc najpierw sprowadzamy go do kąta ostrego wzorem redukcyjnym sin(180∘−α)=sinα.
sin150∘=sin(180∘−30∘)=sin30∘=21
Teraz sprawdzamy każdą odpowiedź — wszystkie cztery kąty są z tabeli wartości szczególnych, więc rachunek jest krótki:
A:cos60∘=21 ✓ — zgadza się.
B:cos120∘=cos(180∘−60∘)=−cos60∘=−21 — ta sama wartość, ale ze znakiem minus, więc nie.
C:tg120∘=−tg60∘=−3≈−1,73 — nie.
D:tg60∘=3≈1,73 — nie.
Odpowiedź:cos60∘, czyli A.
Krótsza droga, bez tabeli wartości. Zauważ, że 150∘ i 60∘ nie sumują się do 90∘ — ale sin150∘=sin30∘, a 30∘+60∘=90∘. Zatem sin30∘=cos60∘ wprost ze wzoru o kątach dopełniających.
Kontrola znaku — najważniejsza rzecz w tym zadaniu. Kąt 150∘ leży w drugiej ćwiartce, gdzie sinus jest dodatni, a cosinus i tangens ujemne. Skoro sin150∘>0, to odpowiedzi o wartościach ujemnych (B i C) odpadają bez liczenia. Zostają A i D, a 3>1, podczas gdy sinus nigdy nie przekracza 1 — więc D też odpada.
💡 Wskazówka: Zacznij od znaku. Kąt 150∘ jest w drugiej ćwiartce, gdzie sinus jest dodatni, więc szukana liczba jest dodatnia — to odrzuca cos120∘ i tg120∘ jednym spojrzeniem. Potem skorzystaj z tego, że sinus nigdy nie wychodzi poza przedział od −1 do 1, co odrzuca tg60∘=3. Zostaje jedna odpowiedź i nie trzeba nawet znać wartości.
⚠ Wybór cos120∘ (odpowiedź B) przez mechaniczne odjęcie 30∘ od obu liczb albo przez odruch „150−30=120”. Wartość jest wtedy poprawna co do wielkości, ale ujemna — a sin150∘ jest dodatni. Drugi błąd: wybór tg60∘ (D), czyli 3≈1,73; żadna wartość sinusa nie może być większa od 1, więc ta odpowiedź odpada bez znajomości tabeli. Trzeci błąd: uznanie, że sin150∘=sin(150∘−90∘)=sin60∘ — wzór redukcyjny dla sinusa kąta rozwartego odejmuje kąt od 180∘, a nie od 90∘.
Zadanie 3(maj 2022)1 pktśrednie
Liczba cos12∘⋅sin78∘+sin12∘⋅cos78∘ jest równa
A.21
B.22
C.23
D.1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Dodajemy kąty z treści — to pierwszy odruch w każdym zadaniu z wzorami redukcyjnymi:
12∘+78∘=90∘
Kąty dopełniają się do prostego, więc funkcje jednego zamieniają się na funkcje drugiego:
sin78∘=sin(90∘−12∘)=cos12∘
cos78∘=cos(90∘−12∘)=sin12∘
Podstawiamy oba do wyrażenia:
cos12∘⋅cos12∘+sin12∘⋅sin12∘=cos212∘+sin212∘
A to jest jedynka trygonometryczna:
sin212∘+cos212∘=1
Odpowiedź:1, czyli D.
Kontrola liczbowa: cos12∘≈0,9781, sin78∘≈0,9781, sin12∘≈0,2079, cos78∘≈0,2079.
0,9781⋅0,9781+0,2079⋅0,2079≈0,9567+0,0432≈0,9999 ✓ (drobna różnica to zaokrąglenia)
Zwróć uwagę, że liczba 12 w ogóle nie wchodzi do wyniku. Wyrażenie tej postaci jest równe 1 dla każdej pary kątów sumujących się do 90∘ — można było wziąć 30∘ i 60∘ albo 1∘ i 89∘.
💡 Wskazówka:Zawsze dodaj kąty, które widzisz w treści. Suma 90∘ jest sygnałem, że zadanie jest o wzorach redukcyjnych, i wtedy zamiana funkcji jednego kąta na funkcje drugiego zwykle prowadzi wprost do jedynki trygonometrycznej. Tutaj wystarczy zamienić dwa czynniki, żeby całe wyrażenie zapadło się do 1.
⚠ Sięganie po wzór na sinus sumy kątów. On faktycznie daje ten wynik (sin(12∘+78∘)=sin90∘=1), ale nie ma go w wymaganiach matury podstawowej i łatwo pomylić go ze wzorem na cosinus sumy. Droga przez wzory redukcyjne i jedynkę korzysta wyłącznie z rzeczy obowiązkowych. Drugi błąd: zamiana tylko jednego czynnika, na przykład sin78∘ na cos12∘, i zatrzymanie się przy cos212∘+sin12∘cos78∘ — trzeba zamienić oba, żeby powstała suma kwadratów. Trzeci błąd: wybór 22 (B) przez skojarzenie z kątem 45∘, który tu nie występuje.
Zadanie 4(marzec 2012)1 pktśrednie
W trójkącie prostokątnym dane są kąty ostre: α=27∘ i β=63∘. Wtedy cosαcosα+sinβ równa się
A.1+sin63∘
B.sin63∘
C.1
D.2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Treść mówi o trójkącie prostokątnym, a to od razu daje informację o kątach: dwa kąty ostre w takim trójkącie zawsze sumują się do 90∘. Sprawdźmy:
27∘+63∘=90∘ ✓
Zamieniamy sinβ na cosinus kąta α:
sin63∘=sin(90∘−27∘)=cos27∘
Podstawiamy do licznika — oba składniki stają się identyczne:
cos27∘cos27∘+cos27∘=cos27∘2cos27∘=2
Odpowiedź:2, czyli D.
Kontrola liczbowa: cos27∘≈0,8910 i sin63∘≈0,8910 — te same wartości ✓
0,89100,8910+0,8910=0,89101,7820=2 ✓
Zauważ, że dopiero po zamianie widać, że można skrócić. Przed zamianą licznik jest sumą dwóch różnych rzeczy i skracać nie wolno — mianownik dotyczy całego licznika, nie jednego składnika.
Odpowiedź 1+sin63∘ (A) jest ciekawa: powstaje z poprawnego rozdzielenia ułamka na cos27∘cos27∘+cos27∘sin63∘=1+cos27∘sin63∘, ale potem ktoś skraca mianownik, którego skrócić nie można. Poprawnie ten drugi ułamek jest równy 1, więc suma wynosi 2.
💡 Wskazówka: Informacja „trójkąt prostokątny” to w tych zadaniach nie ozdoba — to gwarancja, że kąty ostre sumują się do 90∘, czyli że wzory redukcyjne wejdą w grę. Tu wystarczy zauważyć, że sin63∘ i cos27∘ to ta sama liczba, i cały ułamek robi się trywialny.
⚠ Skrócenie cosα z licznika i mianownika przed zamianą funkcji, czyli traktowanie sumy jak iloczynu. Prowadzi to do odpowiedzi sin63∘ (B). Skracać można tylko czynniki, a licznik jest sumą — dopóki nie zamienimy sin63∘ na cos27∘ i nie zapiszemy licznika jako 2cos27∘, nie ma co skracać. Drugi błąd: odpowiedź A, czyli zatrzymanie się na 1+cos27∘sin63∘ i uznanie tego ułamka za sin63∘; on jest równy 1, bo licznik i mianownik to ta sama liczba.
Zadanie 5(czerwiec 2022)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i sinα=32. Wtedy cos2(90∘−α) jest równy
A.91
B.92
C.94
D.95
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Wyrażenie cos2(90∘−α) znaczy: wartość cosinusa kąta 90∘−α, podniesiona do kwadratu. Zaczynamy więc od zamiany funkcji, a kwadrat zostawiamy na koniec.
Wzór redukcyjny:
cos(90∘−α)=sinα=32
Podnosimy do kwadratu:
cos2(90∘−α)=(32)2=94
Odpowiedź:94, czyli C.
Kontrola liczbowa. Ze sinα=32 wynika α≈41,81∘, więc 90∘−α≈48,19∘.
cos48,19∘≈0,6667=32 ✓, a 0,66672≈0,4444=94 ✓
Uwaga na to, czego zadanie NIE wymaga. Nie trzeba liczyć cosα — a to najczęstsza pułapka. Odpowiedź 95 (D) to właśnie cos2α, bo 1−94=95. Kto odruchowo sięgnie po jedynkę trygonometryczną, trafi dokładnie w ten dystraktor.
Sedno zadania: cos(90∘−α) to niecosα. Nawias zmienia wszystko — wzór redukcyjny zamienia cosinus na sinus i wynik jest podany wprost w treści.
💡 Wskazówka: Zwróć uwagę na nawias: cos2(90∘−α) dotyczy kąta 90∘−α, a nie kąta α. Po zastosowaniu wzoru redukcyjnego dostajesz sinα, czyli liczbę podaną w treści — całe zadanie sprowadza się do podniesienia 32 do kwadratu. Jeśli łapiesz się na liczeniu cosα, to znak, że pominąłeś wzór redukcyjny.
⚠ Policzenie cos2α zamiast cos2(90∘−α): z jedynki trygonometrycznej cos2α=1−94=95, czyli odpowiedź D. To dystraktor ustawiony dokładnie na zignorowanie nawiasu. Drugi błąd: podniesienie do kwadratu tylko licznika i wybór 92 (B) — kwadrat ułamka to kwadrat licznika przez kwadrat mianownika. Trzeci: odpowiedź 91 (A), która powstaje z (31)2, czyli z pomylenia 32 z jego dopełnieniem do jedynki.
Zadanie 6(czerwiec 2019)1 pkttrudniejsze
Wartość wyrażenia 2sin218∘+sin272∘+cos218∘ jest równa
A.0
B.1
C.2
D.4
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Dodajemy kąty:18∘+72∘=90∘ — czyli wzory redukcyjne wchodzą w grę.
Zamieniamy sin272∘ na funkcję kąta 18∘:
sin72∘=sin(90∘−18∘)=cos18∘⟹sin272∘=cos218∘
Podstawiamy — teraz wszystko dotyczy jednego kąta:
2sin218∘+cos218∘+cos218∘=2sin218∘+2cos218∘
Wyciągamy dwójkę przed nawias:
=2(sin218∘+cos218∘)=2⋅1=2
Odpowiedź:2, czyli C.
Kontrola liczbowa: sin18∘≈0,3090, sin72∘≈0,9511, cos18∘≈0,9511.
2⋅0,0955+0,9045+0,9045=0,1910+1,8090=2 ✓
Zwróć uwagę, że sin72∘ i cos18∘ to ta sama liczba (0,9511) — dlatego drugi i trzeci składnik są identyczne i sumują się do podwojonego cos218∘.
Dlaczego dwójka z treści nie psuje jedynki. Po zamianie mamy 2sin2+2cos2, czyli oba kwadraty pomnożone przez dwa — a to jest 2 razy jedynka. Gdyby przy jednym z nich stała inna liczba, wyrażenie nie zwinęłoby się tak ładnie i zależałoby od kąta.
💡 Wskazówka: Przy trzech składnikach najpierw sprowadź wszystko do jednego kąta — dopiero wtedy widać, co się z czym łączy. Tu zamiana sin272∘ na cos218∘ sprawia, że dwa składniki stają się identyczne, a współczynniki przy sin2 i cos2 wyrównują się na 2. To wyrównanie jest warunkiem, żeby dała się wyciągnąć jedynka.
⚠ Wybór 1 (odpowiedź B) przez zignorowanie dwójki przy pierwszym składniku i wyciągnięcie jedynki z sin2+cos2 bez sprawdzenia współczynników. Trzeba porównać, ile razy występuje każdy kwadrat — tu oba po dwa razy. Drugi błąd: wybór 4 (D) przez zsumowanie samych współczynników (2+1+1) bez zauważenia, że kwadraty łączą się w jedynkę. Trzeci błąd: zamiana sin272∘ na sin218∘, czyli odejmowanie kąta bez zmiany funkcji; wtedy wychodzi 3sin218∘+cos218∘, wyrażenie zależne od kąta, którego wartość (≈1,19) nie występuje wśród odpowiedzi.
Zadanie 7(maj 2011)1 pktśrednie
Wartość wyrażenia sin252∘+cos252∘+1sin238∘+cos238∘−1 jest równa
A.21
B.0
C.−21
D.1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Kąty 38∘ i 52∘ sumują się do 90∘, ale tutaj to nie ma znaczenia — i to jest cała sztuczka zadania. W liczniku i mianowniku stoją pełne jedynki trygonometryczne, każda dla swojego kąta.
Licznik. Suma kwadratów sinusa i cosinusa tego samego kąta jest równa 1, niezależnie od tego, jaki to kąt:
sin238∘+cos238∘=1⟹licznik=1−1=0
Mianownik. Ta sama jedynka, dla kąta 52∘:
sin252∘+cos252∘=1⟹mianownik=1+1=2
Dzielimy:
20=0
Odpowiedź:0, czyli B.
Kontrola liczbowa: sin38∘≈0,6157, cos38∘≈0,7880, więc licznik to 0,3791+0,6209−1=0 ✓
sin52∘≈0,7880, cos52∘≈0,6157, więc mianownik to 0,6209+0,3791+1=2 ✓
Dlaczego mianownik jest ważny. Ułamek o zerowym liczniku jest równy zero tylko wtedy, gdy mianownik nie jest zerem. Tu mianownik wynosi 2, więc wszystko jest w porządku. Warto to zauważyć, bo autor zadania celowo dodał w mianowniku +1 zamiast −1 — gdyby było −1, mianownik byłby zerem i wyrażenie nie miałoby wartości.
Zwróć uwagę, że kąty 38∘ i 52∘ są tu kompletnie nieistotne. Można je zamienić na dowolne inne i wynik się nie zmieni. Ich suma równa 90∘ to fałszywy trop — sugeruje wzory redukcyjne, których nie trzeba w ogóle użyć.
💡 Wskazówka: Nie rzucaj się na wzory redukcyjne tylko dlatego, że kąty sumują się do 90∘. Najpierw sprawdź, czy w liczniku i mianowniku nie stoją pełne jedynki trygonometryczne — czyli sumy kwadratów sinusa i cosinusa tego samego kąta. Jedynka nie wymaga, żeby kąt był szczególny; działa dla każdego. Tu wystarczy podstawić 1 w dwóch miejscach i policzyć 20.
⚠ Sprowadzanie obu kątów do jednego wzorami redukcyjnymi — droga poprawna, ale zupełnie zbędna, bo jedynka działa dla każdego kąta osobno. Drugi błąd, poważniejszy: wybór 1 (odpowiedź D) przez skrócenie ułamka „jedynka przez jedynkę” bez uwzględnienia dodanych i odjętych liczb. Trzeba najpierw policzyć licznik (1−1=0) i mianownik (1+1=2) do końca, a dopiero potem dzielić. Trzeci błąd: uznanie, że skoro licznik jest zerem, to wyrażenie jest nieokreślone — zero w liczniku jest zupełnie w porządku, problem byłby z zerem w mianowniku.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. D
2. A
3. D
4. D
5. C
6. C
7. B
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Płatny materiał · sklep
Trygonometria — test, liceum klasa 2
Kąt ostry i kąt wypukły, wartości 30°, 45°, 60°, tożsamości.
Do sprowadzenia dowolnego kąta do kąta ostrego, dla którego wartość funkcji można odczytać z tablicy lub z pamięci. Bez nich nie da się policzyć na przykład sin210°, bo tablice podają wartości tylko od 0° do 90°.
Jak zapamiętać wzory redukcyjne?
Nie trzeba ich pamiętać. Wystarczy jedna reguła: przy nieparzystej wielokrotności 90° funkcja zmienia się na kofunkcję, przy parzystej zostaje, a znak bierze się z ćwiartki, w której leży kąt wyjściowy.
Jakie są wzory na sinus i cosinus sumy kątów?
sin(α+β)=sinαcosβ+cosαsinβ oraz cos(α+β)=cosαcosβ−sinαsinβ. Przy sinusie w środku stoi plus, a przy cosinusie minus — to najczęściej mylone miejsce.
Dlaczego sin2α nie równa się 2sinα?
Bo podwojenie kąta nie podwaja wartości funkcji. Prawidłowy wzór to sin2α=2sinαcosα. Dla α=30° błędny zapis dałby 1, a rzeczywista wartość sin60° wynosi około 0,87.
Skąd biorą się trzy postacie wzoru na cos2α?
Wszystkie trzy to ten sam wzór. Podstawowa postać cos2α−sin2α przechodzi w pozostałe po zastosowaniu jedynki trygonometrycznej — wystarczy zastąpić jeden z kwadratów jego dopełnieniem do jedynki.
Czy wzory trygonometryczne są na maturze podstawowej?
Częściowo. Wzór sin(90∘−α)=cosα i wynikający z niego cos(90∘−α)=sinα należą do zakresu podstawowego (dział VII, proste zależności między funkcjami). Pozostałe wzory redukcyjne oraz wzory na sumę kątów i kąt podwojony podstawa umieszcza w zakresie rozszerzonym. Poza nimi na poziomie podstawowym wystarczą definicje, wartości szczególne, jedynka trygonometryczna i twierdzenie cosinusów — dział VII, punkt 3. Twierdzenie sinusów stoi w tym samym dziale, ale w zakresie rozszerzonym (punkt 7).
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.