Antymon (Sb)

Antymon (Sb, łac. Stibium) to pierwiastek o liczbie atomowej 51, leżący w 5 okresie układu okresowego i 15 grupie. Należy do kategorii: Półmetale.

Antymon w układzie okresowym

Pierwiastek leży w piątym okresie, czyli w piątym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 5 powłokach. Znajduje się w 15 grupie (blok p — elektrony walencyjne zapełniają podpowłokę p). W tej samej grupie stoją: Azot, Fosfor, Arsen, Bizmut, Moskow — pierwiastki z jednej grupy mają podobną liczbę elektronów walencyjnych, dlatego zachowują się chemicznie podobnie. W temperaturze pokojowej Antymon jest ciałem stałym (topnieje w 630,63 °C, wrze w 1587 °C).

Dane pierwiastka Antymon

Symbol chemicznySb
Liczba atomowa (Z)51
Masa atomowa121,76 u
Liczba masowa121
Grupa15
Okres5
Blokp
KategoriaPółmetale
Konfiguracja elektronowa[Kr] 4d¹⁰ 5s² 5p³
WartościowośćIII, V
Stopnie utlenienia−3, +3, +5
Elektroujemność (Pauling)2,05
Energia jonizacji8,608 eV
Temperatura topnienia630,63 °C
Temperatura wrzenia1587 °C
Gęstość6,697 g/cm³
Promień atomowy145 pm
Zawartość w skorupie ziemskiej0,2 mg/kg
Nazwa łacińskaStibium
Rok odkrycia
Odkrywcaznany od starożytności

Antymon — co to za pierwiastek

Starożytny czarny tusz do powiek; teraz utwardza ołów i uniepalnia tworzywa.

Właściwości pierwiastka Antymon

Antymon to srebrzystobiały, mocno błyszczący półmetal o łuskowatym przełamie. Wygląda jak metal, ale jest kruchy: pod uderzeniem rozsypuje się na proszek, a prąd i ciepło przewodzi znacznie gorzej niż typowe metale. Topi się w 630,63 °C, wrze w 1587, a jego gęstość to 6,697 grama na centymetr sześcienny. Ma rzadką cechę: przy krzepnięciu nieco się rozszerza, dzięki czemu stop wypełnia formę odlewniczą co do najdrobniejszego szczegółu — stąd jego dawna rola w czcionkach. W temperaturze pokojowej nie reaguje ani z powietrzem, ani z wodą, ogrzany w powietrzu spala się na biały tlenek. Antymon i jego związki są trujące, a objawy zatrucia przypominają zatrucie arsenem.

Zastosowanie pierwiastka Antymon

Największa część antymonu trafia dziś do uniepalniaczy. Tlenek antymonu(III) dodany do tworzyw, tapicerki, izolacji kabli i obudów sprzętu elektronicznego sprawia, że materiał gaśnie sam zamiast palić się dalej; działa najlepiej w parze ze związkami bromu. Druga duża grupa zastosowań to stopy ołowiu: antymon utwardza miękki ołów, dlatego kratki w akumulatorach samochodowych, śrut myśliwski i dawne czcionki drukarskie zawierały jego domieszkę. Stopy łożyskowe z antymonem zmniejszają tarcie w maszynach. Przemysł chemiczny używa związków antymonu jako katalizatora przy produkcji tworzywa PET, z którego robi się butelki na napoje. W elektronice antymonek indu wykrywa podczerwień w kamerach termowizyjnych, a niewielkie domieszki antymonu zmieniają przewodnictwo krzemu. Tlenek antymonu dodaje się także do szkła i emalii jako środek klarujący, usuwający drobne pęcherzyki z masy szklanej.

Antymon — najważniejsze związki chemiczne

Siarczek antymonu(III) Sb₂S₃ to główna ruda pierwiastka, zwana antymonitem; ten sam czarny minerał był starożytnym kosmetykiem do oczu. Tlenek antymonu(III) Sb₂O₃ jest białym proszkiem stosowanym jako uniepalniacz, pigment i mętnik w emaliach. Chlorek antymonu(III) SbCl₃ służy do obróbki powierzchni metali. Antymonek indu InSb to półprzewodnik czuły na podczerwień. Wodorek antymonu SbH₃, zwany stybiną, jest bardzo trującym gazem, który potrafi powstać przypadkiem w akumulatorach ołowiowych. Znane są również tlenek antymonu(V) Sb₂O₅ oraz siarczek antymonu(V) Sb₂S₅, dawniej dodawany do gumy podczas wulkanizacji.

Antymon — gdzie go spotykasz

Antymon w szkole — co trzeba wiedzieć

Antymon stoi w 15 grupie, tej samej co azot i fosfor, oraz w 5 okresie, w bloku p. Konfiguracja [Kr] 4d¹⁰ 5s² 5p³ daje pięć elektronów walencyjnych i wartościowości III oraz V. Najlepiej zapamiętać go jako przykład reguły, że w grupie z góry na dół rośnie charakter metaliczny: azot jest gazowym niemetalem, fosfor stałym niemetalem, arsen i antymon są półmetalami, a bizmut na dole jest już metalem. Druga rzecz do zapamiętania to symbol: Sb nie pasuje do polskiej nazwy, bo pochodzi od łacińskiego stibium, podobnie jak Fe od ferrum czy Pb od plumbum. Uczniowie często mylą Sb z Sn, czyli cyną, oraz ze Sr, czyli strontem.

Antymon — historia odkrycia

Antymon należy do pierwiastków znanych od starożytności, więc nie ma ani jednego odkrywcy, ani roku odkrycia. Jego siarczek rozcierano w Egipcie i Mezopotamii na czarny proszek do malowania powiek. Metaliczną postać opisali dopiero renesansowi metalurdzy i alchemicy, którzy dopatrywali się w nim właściwości leczniczych, często ze złym skutkiem dla pacjentów. Łacińska nazwa stibium, wywodząca się z arabskiego ithmid, dała symbol Sb, a od niej pochodzi też polska nazwa antymon. W średniowieczu antymon stał się jednym z ulubionych surowców alchemików, którzy poświęcili mu osobne traktaty i przypisywali mu moc oczyszczania metali.

Antymon — skąd wzięła się nazwa

łac. stibium, arab. ithmid

Antymon — izotopy

antymon-121 i -123

Antymon — bezpieczeństwo

Toksyczny, objawy podobne do zatrucia arsenem.

Ciekawostki o pierwiastku Antymon

Najczęstsze pytania o pierwiastek Antymon

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Antymon?

Symbol chemiczny to Sb. Nazwa łacińska brzmi Stibium.

Jaką liczbę atomową ma Antymon?

Liczba atomowa (Z) wynosi 51, czyli w jądrze atomu jest 51 protonów. Masa atomowa to 121,76 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Antymon?

Typowa wartościowość to III, V. Spotykane stopnie utlenienia: −3, +3, +5.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Antymon?

Konfiguracja skrócona to [Kr] 4d¹⁰ 5s² 5p³. Pierwiastek należy do bloku p.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Antymon?

Najczęściej: uniepalniacze, akumulatory oraz stopy drukarskie.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Półmetale · Układ okresowy do druku