Strona główna › Równania i nierówności › Równania wielomianowe

Równania wielomianowe

Równanie wielomianowe ma postać W(x)=0W(x) = 0, na przykład x3−4x=0x^3 - 4x = 0. Rozwiązuje się je zawsze tym samym sposobem: rozkładamy wielomian na czynniki i korzystamy z tego, że iloczyn jest równy zeru, gdy któryś czynnik jest zerem. Cała sztuka to dobrać właściwy sposób rozkładu — poniżej są wszystkie, od najprostszego. Podstawy działań na wielomianach są na stronie wielomiany.

Dział: Równania i nierównościPoziom: liceum (klasa 2–3) i matura

Krótko: przenieś wszystko na jedną stronę, rozłóż W(x)W(x) na czynniki (wyłączanie przed nawias, grupowanie, wzory skróconego mnożenia, pierwiastek całkowity z dzielników wyrazu wolnego i dzielenie przez x−ax - a), a potem przyrównaj każdy czynnik do zera. Przykład: x3−4x=x(x−2)(x+2)=0x^3 - 4x = x(x - 2)(x + 2) = 0, więc x∈{−2,0,2}x \in \{-2, 0, 2\}.

1Metoda w trzech krokach

  1. Wszystko na jedną stronę. Po prawej ma zostać samo 00. Równanie x3=4xx^3 = 4x zapisujemy jako x3−4x=0x^3 - 4x = 0.
  2. Rozkład na czynniki. Wielomian zamieniamy na iloczyn nawiasów stopnia pierwszego i drugiego.
  3. Każdy czynnik równy zeru. Z x(x−2)(x+2)=0x(x - 2)(x + 2) = 0 wynika x=0x = 0 albo x=2x = 2 albo x=−2x = -2. Czynnik kwadratowy bez pierwiastków (np. x2+4x^2 + 4) nie daje rozwiązań.

Ta sama metoda jest pierwszym krokiem przy nierównościach wielomianowych — tam po rozkładzie bada się jeszcze znak wielomianu.

2Sposoby rozkładu na czynniki

sposóbkiedyprzykład
wyłączanie wspólnego czynnikakażdy wyraz zawiera xx (lub tę samą liczbę)x3−3x2=x2(x−3)x^3 - 3x^2 = x^2(x - 3)
wzory skróconego mnożeniaróżnica kwadratów, sześcianów, kwadrat sumyx2−9=(x−3)(x+3)x^2 - 9 = (x - 3)(x + 3)
grupowanie wyrazówcztery wyrazy, pary mają wspólny nawiasx3+2x2−9x−18=(x+2)(x2−9)x^3 + 2x^2 - 9x - 18 = (x + 2)(x^2 - 9)
deltazostał czynnik kwadratowyx2−5x+6=(x−2)(x−3)x^2 - 5x + 6 = (x - 2)(x - 3)
pierwiastek całkowity i dzielenienic z powyższego nie działax3−6x2+11x−6x^3 - 6x^2 + 11x - 6 — patrz niżej

Wzory przydatne przy rozkładzie zebraliśmy na stronie wzory skróconego mnożenia.

Grupa A gratis · B–E w sklepie

Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Wielomiany” (liceum, klasa 2), gotowy do druku

Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

Okładka: Wielomiany — cały dział, liceum, klasa 2 (3 pakiety)
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły

3Pierwiastki całkowite i twierdzenie Bézouta

Twierdzenie o pierwiastkach całkowitych

Jeśli wielomian o współczynnikach całkowitych ma pierwiastek całkowity, to jest on dzielnikiem wyrazu wolnego.

Twierdzenie Bézouta

Liczba aa jest pierwiastkiem wielomianu WW wtedy i tylko wtedy, gdy W(x)W(x) dzieli się bez reszty przez (x−a)(x - a).

W praktyce: wypisz dzielniki wyrazu wolnego, podstawiaj je do wielomianu, aż wyjdzie 00, a potem podziel wielomian przez (x−a)(x - a) — pisemnie (dzielenie wielomianów) albo schematem Hornera. Zostaje wielomian o stopień niższy. Pierwiastki wymierne (ułamki) opisujemy na stronie wymierne pierwiastki wielomianu.

4Równania dwukwadratowe

Równanie postaci ax4+bx2+c=0ax^4 + bx^2 + c = 0 rozwiązujemy podstawieniem t=x2t = x^2, gdzie t≥0t \geq 0. Powstaje zwykłe równanie kwadratowe at2+bt+c=0at^2 + bt + c = 0. Każde dodatnie tt daje dwa rozwiązania x=±tx = \pm\sqrt{t}, t=0t = 0 daje x=0x = 0, a ujemne tt odrzucamy. Szerzej: równania sprowadzalne do kwadratowych.

5Ile rozwiązań i krotność pierwiastka

6Przykłady krok po kroku

Przykład 11 Wyłączanie przed nawias

Rozwiąż równanie x3=4xx^3 = 4x.

  1. Na jedną stronę: x3−4x=0x^3 - 4x = 0.
  2. Wyłącz xx: x(x2−4)=0x(x^2 - 4) = 0.
  3. Różnica kwadratów: x(x−2)(x+2)=0x(x - 2)(x + 2) = 0.
  4. Każdy czynnik równy zeru: x=0x = 0, x=2x = 2, x=−2x = -2.

Odpowiedź: x∈{−2,0,2}x \in \{-2, 0, 2\}.

Przykład 22 Grupowanie wyrazów

Rozwiąż równanie x3+2x2−9x−18=0x^3 + 2x^2 - 9x - 18 = 0.

  1. Pogrupuj: x2(x+2)−9(x+2)=0x^2(x + 2) - 9(x + 2) = 0.
  2. Wspólny nawias: (x+2)(x2−9)=0(x + 2)(x^2 - 9) = 0.
  3. Różnica kwadratów: (x+2)(x−3)(x+3)=0(x + 2)(x - 3)(x + 3) = 0.

Odpowiedź: x∈{−3,−2,3}x \in \{-3, -2, 3\}.

Przykład 33 Pierwiastek z dzielników wyrazu wolnego

Rozwiąż równanie x3−6x2+11x−6=0x^3 - 6x^2 + 11x - 6 = 0.

  1. Dzielniki wyrazu wolnego −6-6: ±1,±2,±3,±6\pm 1, \pm 2, \pm 3, \pm 6.
  2. W(1)=1−6+11−6=0W(1) = 1 - 6 + 11 - 6 = 0, więc x=1x = 1 jest pierwiastkiem.
  3. Dzielenie przez (x−1)(x - 1): x3−6x2+11x−6=(x−1)(x2−5x+6)x^3 - 6x^2 + 11x - 6 = (x - 1)(x^2 - 5x + 6).
  4. x2−5x+6=(x−2)(x−3)x^2 - 5x + 6 = (x - 2)(x - 3), bo Δ=25−24=1\Delta = 25 - 24 = 1.

Odpowiedź: x∈{1,2,3}x \in \{1, 2, 3\}.

Przykład 44 Równanie dwukwadratowe

Rozwiąż równanie x4−5x2+4=0x^4 - 5x^2 + 4 = 0.

  1. Podstaw t=x2t = x^2, t≥0t \geq 0: t2−5t+4=0t^2 - 5t + 4 = 0.
  2. Δ=25−16=9\Delta = 25 - 16 = 9, więc t=1t = 1 albo t=4t = 4 — oba dodatnie.
  3. x2=1x^2 = 1 daje x=±1x = \pm 1, x2=4x^2 = 4 daje x=±2x = \pm 2.

Odpowiedź: x∈{−2,−1,1,2}x \in \{-2, -1, 1, 2\}.

7Najczęstsze błędy

Dzielenie obu stron przez xx.

Skąd się bierze: Z x3=4xx^3 = 4x „skraca się” xx i zostaje x2=4x^2 = 4.

Jak zrobić dobrze: Wyłącz xx przed nawias — wtedy nie zgubisz rozwiązania x=0x = 0.

Przyrównywanie czynników do liczby innej niż zero.

Skąd się bierze: Z (x−1)(x+2)=4(x - 1)(x + 2) = 4 wydaje się, że któryś nawias jest równy 44.

Jak zrobić dobrze: Najpierw przenieś 44 na lewą stronę, uporządkuj i dopiero wtedy rozkładaj. Reguła działa tylko dla iloczynu równego zeru.

Rozwiązania z ujemnego tt w równaniu dwukwadratowym.

Skąd się bierze: Po podstawieniu t=x2t = x^2 zapomina się o warunku t≥0t \geq 0.

Jak zrobić dobrze: Równanie x2=−4x^2 = -4 nie ma rozwiązań rzeczywistych — takie tt odrzucamy.

Szukanie pierwiastka całkowitego poza dzielnikami wyrazu wolnego.

Skąd się bierze: Zgadywanie przypadkowych liczb.

Jak zrobić dobrze: Sprawdzaj tylko dzielniki wyrazu wolnego, z plusem i z minusem — to skończona, krótka lista.

Sprawdź się na kartce

Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

8Pytania i odpowiedzi

Co to jest równanie wielomianowe?

To równanie postaci W(x) = 0, w którym W jest wielomianem, na przykład x³ − 4x = 0. Rozwiązania równania to pierwiastki (miejsca zerowe) wielomianu.

Ile rozwiązań może mieć równanie wielomianowe?

Równanie stopnia n ma co najwyżej n rozwiązań rzeczywistych. Równanie stopnia nieparzystego ma zawsze co najmniej jedno rozwiązanie rzeczywiste.

Jak rozwiązać równanie wielomianowe trzeciego stopnia?

Przenieś wszystko na jedną stronę i spróbuj rozłożyć wielomian na czynniki: wyłącz wspólny czynnik albo pogrupuj wyrazy. Jeśli to nie działa, szukaj pierwiastka całkowitego wśród dzielników wyrazu wolnego, podziel wielomian przez (x − a) i rozwiąż powstałe równanie kwadratowe.

Co mówi twierdzenie Bézouta?

Liczba a jest pierwiastkiem wielomianu W wtedy i tylko wtedy, gdy W(x) dzieli się bez reszty przez dwumian (x − a).

Czy można podzielić obie strony równania przez x?

Nie. Dzielenie przez x gubi rozwiązanie x = 0. Zamiast dzielić, wyłącz x przed nawias i skorzystaj z tego, że iloczyn jest równy zeru, gdy któryś czynnik jest zerem.

Co to jest pierwiastek dwukrotny?

To pierwiastek, którego czynnik występuje w rozkładzie w drugiej potędze, na przykład x = 0 w równaniu x²(x − 3) = 0. W odpowiedzi podajemy go raz.

Jakie równanie wielomianowe sprowadza się do kwadratowego?

Równanie dwukwadratowe ax⁴ + bx² + c = 0. Po podstawieniu t = x² (t ≥ 0) staje się równaniem kwadratowym.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-10-25. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki i pedagog

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →

Ostatnia aktualizacja: 2026-09-24