„Romeo i Julia”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Rzecz odbywa się przez większą część sztuki w Weronie, przez część piątego aktu w Mantui” (uwaga przed prologiem).

Benwolio mówi, że na balu będzie „Bożyszcze twoje, piękna Rozalina” (akt I, sc. 2).

Marta mówi, że Julia „dopiero w wieczór na świętego Piotra i Pawła skończy lat czternaście” (akt I, sc. 3).

Romeo przychodzi w masce na bal Kapuletów; rozmawiają jak pielgrzym i święta, a „pocałowaniem pobożnym pielgrzyma” kończy się ich pierwsza rozmowa (akt I, sc. 5).

Tybalt mówi: „Sądząc po głosie, z Montekich to któryś” (akt I, sc. 5).

Julia mówi to w ogrodzie, nie wiedząc, że Romeo słucha pod oknem (akt II, sc. 2).

Ślub odbywa się potajemnie w celi ojca Laurentego, który ma nadzieję, że to małżeństwo pogodzi rody (akt II, sc. 3 i 6).

Tybalt rani Merkucja, gdy Romeo staje między walczącymi: „Zranił mię pod bokiem twoim” (akt III, sc. 1).

Merkucjo przeklina oba zwaśnione rody, przez które zginął (akt III, sc. 1).

Marta przynosi Julii wieść: „Tybalt nie żyje, Romeo wygnany” (akt III, sc. 2); Romeo ma osiąść w Mantui (akt III, sc. 3).

Julia mówi: „Słowik to, a nie skowronek się zrywa”, bo chce, żeby Romeo jeszcze został (akt III, sc. 5).

Parys mówi ojcu Laurentemu, że ślub ma być „w ten czwartek”, bo tak życzy sobie Kapulet (akt IV, sc. 1).

„Zostawać będziesz czterdzieści dwie godzin, / Wtedy się ockniesz jak ze snu błogiego” (akt IV, sc. 1).

Brat Jan opowiada, że strażnicy, podejrzewając dom „tkniętym zarazą”, opieczętowali drzwi, więc nie dotarł do Mantui (akt V, sc. 2).

Monteki mówi, że każe „posąg jej ulać ze szczerego złota”, a Kapulet dodaje, że obok stanie Romeo (akt V, sc. 3).