„Antygona”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

W spisie osób: „ANTYGONA, córka Edypa”.

Kreon pogrzebał Eteoklesa, „a zaś obwieścił, aby Polinika nieszczęsne zwłoki bez czci pozostały” (prolog).

Kreon ogłasza ukaz, „grożąc zarazem kamienowaniem ukazu przestępcom” (prolog).

Ismena przypomina, że są niewiastami, „do walk z mężczyzną niezdolne” (prolog).

„Rzucił garść ziemi i uczcił to ciało” (epejsodion I).

Zobaczyli dziewkę, która „jak ptak zawodzi”, przynosi „garść suchego piasku” i skrapia zwłoki (epejsodion II).

Ukaz nie może „łamać święte prawa boże, które są wieczne i trwają od wieku” (epejsodion II).

To najsłynniejsze słowa Antygony (epejsodion II). Pozostałe cytaty wypowiadają chór i Kreon.

„Winna ja jestem, jak stwierdzi to siostra, i biorę na się tej zbrodni połowę” (epejsodion II).

Hajmon broni narzeczonej, a Kreon odpowiada: „Nigdy już żywcem ty jej nie poślubisz” (epejsodion III).

„W skalistym lochu zostawię żyjącą” (epejsodion III).

Kreon odda „płód z twoich własnych poczęty wnętrzności” w zamian za trupy (epejsodion V).

Dziewka wisiała „za gardło ściśnięte węzłem muślinowej chusty”, a Hajmon obejmował ją wpół (exodos).

Rzucił się z mieczem na ojca, a gdy ten uszedł, „miecz w bok wraża” (exodos).

„Nie masz już żony; syna twego matka właśnie na swoje targnęła się życie” (exodos).