„Robinson Crusoe”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Urodziłem się roku Pańskiego 1632, w angielskim mieście Jorku” (rozdz. I).

„Ojciec mój zwał się Kreutzner”, ale Anglicy wołali na niego „Mister Crusoe” (rozdz. I).

Ojciec mówi: „Zostań w domu, gdzie ja i matka troszczymy się o ciebie” (rozdz. I).

„Od pamiętnego dnia 30 września 1659 roku zanotowałem sumiennie wszystko” (rozdz. III).

Na krzyżu z napisem o dniu wylądowania „każdego dnia znaczyłem na nim karb”; co siódmy był dwa razy dłuższy (rozdz. III).

Robinson pisze, „żeśmy mieli na pokładzie psa i dwa koty”. Koty przewiózł tratwą, a pies przypłynął sam (rozdz. III).

Robinson wysypał pod skałę otręby i łuski, a „po czterech tygodniach ujrzałem na tymże miejscu kilka wyniosłych kłosów” (rozdz. III).

„Wzywaj mnie w potrzebie, ja cię ocalę, ty zaś wielbij imię moje!” (rozdz. IV).

„Zrobiłem klatkę dla papugi, którą nazwałem Polem” (rozdz. IV).

Łódź „leżała dalej na miejscu, a nie było sposobu zbliżyć jej do wody, ni na cal”; kanał kopałby 10–12 lat (rozdz. V).

Robinson długo badał ślad, ale „nie było żadnej wątpliwości”; potem przez całą noc nie mógł spać (rozdz. VI).

„Będzie odtąd nosił imię: Piętaszek, ponieważ w piątek nastąpiło jego ocalenie” (rozdz. VIII).

Do wyspy przybijają buntownicy z trzema jeńcami; potem w „armii” Robinsona są „kapitan, sternik i podróżny” (rozdz. XI–XIII).

„Spędziłem przeto na wyspie dwadzieścia osiem lat, dwa miesiące i dziewiętnaście dni” (rozdz. XIII).

Ojciec go nie poznał, a gdy Robinson się przedstawił, zawołał: „Synu mój! (…) Syn utracony wrócił!” (rozdz. XIV).