„Moralność pani Dulskiej”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

Dulska wynajmuje mieszkania i planuje podwyżki czynszu: „Niech płaci…” (akt I).

Felicjan Dulski porozumiewa się z żoną gestami. Odzywa się dopiero w akcie II: „A niech was wszyscy diabli!!!”.

Ludzie w tramwaju pokazują dom, w którym „ta zazdrosna żona truła” się. Dulska boi się plotek (akt I).

To najsłynniejsze zdanie dramatu i streszczenie dulszczyzny (akt I).

Dulska mówi: „byle się nie włóczył i nie tracił zdrowia”. Juliasiewiczowa zdradza Zbyszkowi, że matka robiła to, „Żebyś w domu siedział” (akty I i II).

Hesia pyta go: „W nocnej kawiarni byłeś — likiery piłeś” (akt I).

Hanka mówi: „Tak jest jak ja mówiłam” i płacze. Boi się wrócić do domu na wieś (akt II).

Obrażona przez ciotkę Juliasiewiczowa mówi, że Dulska trzymała Hankę, „Żebyś w domu siedział” (akt II).

Sadza Hankę obok matki i mówi, że „obie panie Dulskie przyjmują!” (akt II).

Po rozmowie z kuzynką Zbyszko przeprasza matkę i mówi: „jak ja się będę teraz łotrował!” (akt III).

Tadrachowa mówi o sobie: „Matka chrzestna” i broni interesów Hanki (akt III).

„Dajcie tysiąc koron”. Dulska płaci, byle nie było skandalu (akt III).

Mela pociesza Hankę, a gdy ta odchodzi, płacze: „tu stało się coś bardzo złego” (akt III).

Hesia śmieje się, że Hanka „wzięła tysiąc koron” (akt III).

Dulska wydaje polecenia: „Zbyszko — idź do biura!”, „Mela, gamy…” i oddycha z ulgą (akt III).