„Wesele”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„Cóz tam, panie, w polityce? Chińcyki trzymają się mocno!?” (akt I, sc. I).

Didaskalia: „Rzecz dzieje się w roku tysiąc dziewięćsetnym”, w listopadową noc.

„Moze, moze — cięgiem ino godos o tem” (akt I, sc. XII).

Rachel mówi: „zaproście tu na Wesele wszystkie dziwy”, a Poeta dorzuca: „I chochoła!” (akt I, sc. XXXVI).

Rachel mówi o nim: „słoma, zwiędła róża”; w dekoracji krzew w sadzie jest „otulony w słomę” (akt I, sc. XXXVI).

Akt II, sc. III: Isia przegania go („Huś ha, na pole”), a Chochoł każe przekazać tatusiowi, że będzie miał gości.

Marysia mówi do Widma: „Bywałeś mój narzeczony” (akt II, sc. V).

Stańczyk wręcza mu „kaduceus polski”: „mąć nim wodę, mąć” (akt II, sc. VII).

Pan Młody mówi do Hetmana: „Hetmaniłeś ty, hetmanie, chocia byłeś łotr” (akt II, sc. XII).

„ja Szela!!” (akt II, sc. XV): przywódca chłopskiej rzezi szlachty w Galicji w 1846 r.

„Daję Waści złoty róg”. — „Możesz nim powołać chór” (akt II, sc. XXIV).

Gospodarz „wręcza Jaśkowi złoty róg, który otrzymał był od Wernyhory” (akt II, sc. XXVI).

Poeta każe Pannie Młodej położyć rękę na sercu: „A to Polska właśnie” (akt III, sc. XVI).

„Tom sie chyloł po te copke, to mi może sie odwinoł” (akt III, sc. XXXV). Został mu tylko sznur.

Chochoł przygrywa: „Miałeś, chamie, złoty róg”, a pary wodzą się w powolnym tańcu, mimo krzyku Jaśka (akt III, sc. XXXVII).