Fraszki Jana Kochanowskiego: test (15 pytań z wyjaśnieniami)

Fraszka zaczyna się od słów drzewa: „Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!”.

Lipa mówi i obiecuje jak człowiek, to personifikacja.

„Jabłek wprawdzie nie rodzę”.

„Nikt się nie dowie, / Jako smakujesz, / Aż się zepsujesz”.

„Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy, / Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy”.

„Wszystko to minie jako polna trawa”.

Nikt nie powiedział większej prawdy, niż „kto nazwał bożym igrzyskiem człowieka”.

Człowiek „Rozumie, że dla niego świat jest postawiony”.

„Wysokie góry i odziane lasy! / Jako rad na was patrzę”.

„Taki był Proteus, mieniąc się to w smoka”, bo poeta też często zmieniał zajęcia.

„Ale śmiechy, ale żarty / Zwykły zbierać moje karty”.

Czytana normalnie chwali panie, a czytana od końca wersów mówi coś odwrotnego: wtedy panie, zamiast kochać szczerze, „patrzają zdrady”.

Pytano kaznodzieję: „Czemu to, prałacie, / Nie tak sami żywiecie, jako nauczacie?”.

„A Ty mię zdrowiem opatrz i sumnieniem czystym”.

„Fraszki” w trzech księgach ukazały się w 1584 roku, w roku śmierci poety.